Egypte, 6 jaar geleden.

Tempel van Haptsjepsoet

Tempel van Horus

Piramide van Djoser

 
De sfinx

 

Caìro

Ideeën tuimelen door mijn hoofd

Kent u die uitdrukking dames en heren? Als muizen die tuimelen door de houtsnippers. Ik ben er zo druk mee, dat mijn gedachten niet meer tot stilstand komen. Hoeft ook even niet, behalve als ik slaap. Als ik die gedachten nou in slagorde weet te krijgen heb ik binnenkort groot nieuws. En anders gaat het leven door zoals het gaat. Met een cursus geologie die voorlopig mijn dinsdagavond vult. En dan thuis nog even zitten, om het allemaal te laten bezinken. Niet nog meer getuimel in mijn hoofd.

Knutselwerkje

De koffiezetter moest ontkalkt worden, de jonge kater was strontvervelend en tussendoor zat ik wat te knutselen. En toen kwam vanwege al die vervelende dingen zomaar dit vervelende ventje uit mijn vingers. Knip en plakwerk voor een druilerige dinsdagochtend.

En toen zag ik in de map nog een ander knutselwerkje. Ik gebruik hootsuite voor mijn twitter en die knutselen wat af zag ik. Misschien moet ik nog eens even uitzoeken of ik dit in kan sturen.

Kerstkaart van volgend jaar

Echtgenoot zat vlak naast de boom toen Yoda voor het eerst in de kerstboom klom. Hij schoot spontaan in de slappe lach toen hij het koppie ontdekte dat vlakbij zijn hoofd, als een verlichte kerstbal tussen de takken hing. Katerlief klimt in de boom en gaat dan liggen op een paar takken tegelijk, vlakbij de stam. En dan tikt hij net zolang tegen een bal of een ster tot die uit de boom vliegen. Succes! Of hij gaat op zijn achterpootjes op een stoel staan om een hoge bal uit de boom te tikken. Meestal lukt dat gelukkig niet. En als het wel lukt: alle ballen dit jaar zijn van plastic of ander onbreekbaar materiaal.

Vorig jaar woonde Yoda nog maar kort bij ons en hebben we maar geen boom opgezet. Dit jaar hebben we heel verstandig besloten om alle breekbare spullen in de doos te laten zitten. Onze glazen vogels en muziekinstrumentjes en mooie ballen met kraaltjes en figuren zitten er niet in. Alleen de kerstengel hangt er in, maar dan wel vlakbij de top en tussen de takken, zodat hij zelfs niet breekt als de hele boom valt. En die kans is er best met zo'n rakker.

We hebben normaal een hele reeks vogels in de boom, maar dit jaar beperkt tot een paar veren exemplaren waarvan we er meer hebben en die wel een stootje kunnen hebben. Daarvan zit er 1 blijkbaar onbereikbaar, de andere 2 zijn al gevangen. Gelukkig lag er 1 nog ongedeerd onder de boom, maar de andere werd door poes Tari keurig als buit ingeleverd. Ze vangt zo graag prooi voor ons.

Omdat dat vogeltje kapot is gingen we in het tuincentrum even kijken naar een vervanger. Ook handig voor in kerststukjes en het is altijd leuk om even te snuffelen tussen de afgeprijsde zaken. We vonden een doosje met roodborstjes, mooier dan de vogels die we nu hebben. Om te kijken hoe dat staat in de boom heb ik er vast 1 ingehangen, hoog bij de vogel die tot nu toe alles overleefd heeft. FOUT!

Die vogel overleefde wel. Maar de andere die nog in het doosje op tafel stonden maar ternauwernood. Zo'n plastic dekseltje heb je er als kat natuurlijk zo afgepeuterd. En al ruikt het niet als een vogel; het ziet er wel uit als vogel en dus is het prooi. Ik heb onze twee boeven de hemel in geprezen voor hun ontdekking en nog net op tijd het doosje veilig opgeborgen.

Volgend jaar zetten we de boom gewoon weer neer. Met voorzichtig net iets meer inhoud behalve op de onderste takken. Dat blijft het domein van plastic ballen en jonge katten.

Ganzen

Nog even een overzichtje gemaakt met hulp van de vogelbescherming. Die ook een mooie folder in pdf hebben trouwens. Hier vliegen heel veel brandganzen en dat was jaren geleden nog niet zo. En ook zwanen en kraanvogels komen over. Volgende keer dat ik dat heerlijke gegak in de lucht hoor ga ik met de hulp van bovenstaand fototje toch eens kijken of ik de andere ganzen ook kan herkennen.

Het nieuwe jaar ingewandeld

De zon scheen, de wereld is mooi en wij waren vrij vandaag. Een prachtige gelegenheid om even de spieren aan het werk te zetten en de brakheid eruit te lopen. Geen kater, dat krijg je niet van 2 glazen champagne. Maar wel de brakheid van dagen zwaar verkouden en hangerigheid en kort daglicht. Dus wandelschoenen aan, auto geparkeerd bij Oudemolen en lekker een rondje gewandeld. Niet zo heel ver, daarvoor was ik te moe. En ik kreeg een hongerklap. (Heel fijn zo'n oude reep in je tas die ooit hopeloos gesmolten is en uit vorm maar nog wel eetbaar als je een hongerklap krijgt en niks anders bij je hebt :-) En ik had koorts tegen het eind van de wandeling.

Maar het is er zo mooi. En je ziet nog altijd groei en bloei in januari. Trilzwammen, knoppen met blaadjes, ganzen en zwanen. Het blijft fascinerend die natuur. Mijn dynamo is weer opgeladen, al zijn mijn spieren moe.Het was niet heel laat vannacht, maar je slaapt toch niet met oud en nieuw. Er wordt zoveel vuurwerk afgestoken. Nog steeds trouwens, het is blijkbaar niet opgegaan in de mist van gisteren. En ik vind vuurwerk echt wel leuk, maar de dieren vinden er niks aan. We hebben een kelderkast die echt middenin het huis zit. Ver weg van het lawaai en een veilig hol. Daar is onze jonge kater ingekropen en hij zat er nog in toen wij om 2 uur naar bed gingen.

De oude poes is er al een beetje aan gewend, zolang ze maar vlakbij ons is gaat het met haar wel goed. Zelfs toen wij even boven met het licht uit keken naar wat siervuurwerk bleef ze vlakbij ons. Wat mij betreft verbieden ze het spul voor de losse verkoop. Gewoon centraal hier en daar mooi siervuurwerk is wel genoeg. De smog was zo dik gisteren dat ik niet buiten kon zijn. De stank hangt er vandaag ook nog, al is het een heerlijke ijskoude noordenwind die een boel schoon maakt. Maar de vogels zijn nog bang, de katten schrikken nog bij elke boem en alle dieren hebben het al moeilijk genoeg met de vroege winter. Ik wil werkelijk niet weten hoeveel vogeltjes er dood gaan omdat ze gedwongen worden om met oud en nieuw een rustige plek op te zoeken.

Verder klaag ik niet over de jaarwisseling. 2010 is dood, lang leve 2011. Een jaar zonder veel opzienbarends, geen hoogtepunten, geen dieptepunten. Wel veel zorgen, ook veel moois. Veel ziekte, maar dat hoort bij bejaarde ouders. Ook wel veel vreugde. Gewoon geen opzienbarend jaar. Dat mag 2011 dan weer worden. En ondertussen geniet u nog maar even van de mooie plaatjes. Doe ik het ook.

Eigenlijk een heel nieuw patroon

De echte Friese schaatsmuts heeft een heel oud patroon zag ik toen de muts af was en op een glazen hoofd stond. Als een middeleeuws kapje en heel anders dan toen ik begon met het eerste patroon. Hierbij het patroon wat ik gevolgd heb, maat S is klaar. Als de grote maten erg afwijken pas ik het nog wat aan, middels een update, maar zoveel verschil zal er niet meer zijn.

Nodig:

100 gram acryl in basiskleur (donkerblauw)
restje acryl in 2 contrastrerende kleuren (wit en rood)
pennen maat 3,5.

De muts wordt gebreid in tricotsteek (=1 pen recht, 1 pen averecht, herhalen) Proeflapje, 17st x 30 nld = 10 x 10cm.

Maat S-M-L-XL-XXL (hoofdomtrek ca 54-56-58-60-62 cm.)

Muts: De muts wordt overdwars gebreid. Meerderen: 1 steek na de kantsteek 1r. en 1 av in dezelfde steek, bij de teruggaande naald alle steken av breien. Minderen: brei de eerste 2 steken na de kantsteek samen, teruggaande naald alle steken av breien. De hele muts wordt in verkort patroon gebreid, d.w.z: Brei 1 nld alle st r, brei alle steken av terug. Brei de volgende naald recht tot er nog 3 steken op de linkernaald staan, keer het werk, brei 1 kantsteek en brei av terug. Keer de volgende naald met nog 9 steken op de linkernaald, daarna met 6 steken op de linkernaald en brei tot slot de hele naald recht. Herhaal. Na de middenstreep wordt de volgorde van het aantal steken op de linkernaald omgekeerd. (0-6-9-3-0)

Zet 36-38-40-42-44 st op met breinld 3,5 mm in donkerblauw. Brei 12-12-12-14-14 naalden verkort patroon. Brei een meerdering in de volgende 14-14-14-16-16 naalden (43-45-47-50-52 steken) Brei 12-14-14-16-16 naalden met die 43-45-47-50-52 steken. Brei met een mindering in de volgende 14-14-14-16-16 naalden (36-38-40-42-44) steken. Brei 4-6-6-8-8 naalden met die 36-38-40-42-44 steken en brei verder met een meerdering 6-6-6-8-8 naalden tot het werk 39-41-43-46-48 steken telt. Knip de draad niet door! Ga verder met rood (beginnen met averecht vanaf de kruin) brei 2 naalden met 1 meerdering (40-42-44-47-49 st). Knip de draad niet door, ga verder met wit maar begin pas na het afhalen van 2 steken av. Brei 2 naalden met 1 meerdering(41-43-45-48-50 st). Haal 4 steken av. af, ga verder met donkerblauw 2 naalden. Haal 2 steken av. af, brei verder met wit 2 naalden met 1 mindering (40-42-44-47-49 st.) knip de draad door en hecht wit af. Brei verder met rood, 2 naalden en 1 mindering (39-41-43-46-48 st.) knip de draad door en hecht rood af. Brei weer verder met donkerblauw met omgekeerd verkort patroon. Brei 6-6-6-8-8 naalden met mindering tot 36-38-40-42-44 steken, 4-6-6-8-8 naalden met die 36-38-40-42-44 steken, 14-14-14-16-16 naalden met meerdering tot 43-45-47-50-52 steken, 12-14-14-16-16 naalden met 43-45-47-50-52 steken, 14-14-14-16-16 naalden met mindering tot 36-38-40-42-44 steken en 12-12-12-14-14 naalden met die 36-38-40-42-44 steken. Kant het werk af. Haal met een naald een draad door de korte kant van het werk en trek de draad goed aan. Sluit de naad middenachter. Je muts is klaar!

Breiwerk af

Het breiwerk van de groenblauwe muts is af. Ik moet hem nog even afwerken en in elkaar zetten, maar dan kan hij geruild voor iets lekkers. Mits hij naar de zin is natuurlijk. De maat moet nu wel kloppen. Ik gebruik als proefkonijn een hoofdtelefoonstandaard. Die heeft een omtrek van 54cm en dat is precies de maat die opgegeven is. Hij zit goed en glijdt makkelijk over de bol, maar dat is dan ook een bol van glas. Over een bos haar zal hij lekker zitten hoop ik. En niet in de ogen zakken. Nu nog even flink werken aan de andere maat, ik donkerblauw zwart en dan een dagje Stad om ze af te leveren.

Hamburg

Helaas

Helaas is de eerste poging niet helemaal gelukt. Het is best een mooie muts geworden, met een goede streep, herkenbaar puntje bovenop, herkenbaar puntje voorop en oorflapjes. Dat wel. Maar hij is veel en veel te hoog. De omtrek om het hoofd is maar iets te wijd, daar hoef ik niet veel aan te veranderen. Maar de echte schaatsmuts zoals ik hem me herinner zit strak over het haar en sluit goed aan op de kruin. Hooguit een beetje extra ruimte mag hij hebben, maar geen bol lucht. En daar is deze eerste poging hopeloos mislukt. De bolling klopt wel maar had centimeters lager moeten zitten. En de muts omslaan helpt bij dit model niet.

Dus heb ik een paar pennen opgezocht die iets kleiner zijn (3,5) en heb ik radicaal minder steken opgezet. 36 om precies te zijn, op z'n kortst. 43 op z'n langst. En daartussenin meerder ik en minder ik, brei ik verkorte toeren en wissel ik van kleur. Ik vond het een muts voor beginners om eerlijk te zijn, maar daar denk ik niet helemaal meer zo over. Een klein beetje ervaring en een gelijkmatige steek zijn wel nodig. Vooral omdat je elke steek heel goed ziet. Wat me er trouwens ook aan doet denken om als dit patroon klaar is en uitgewerkt in twee mutsen (ik heb proefpersonen met heel verschillende hoofdmaten, dat helpt enorm bij het proefbreien) ga ik ook nog experimenteren in de plaats van de meerdering. Nu brei ik keurig recht, zodat er rondom de muts fijne evenwijdige streepjes ontstaan. Daardoor lijkt het werk nog rechter en gladder dan het is. Maar ik ga ook zorgen voor een model met versterking van het puntje op voorhoofd en bij de oren. Dat kan heel simpel door de plaats van meerdering en mindering te veranderen. Dat is voor de niet-breiers een heel technisch verhaal, dus dat bewaar ik voor het uiteindelijk plaatsen van het geteste patroon.

Omdat telkens een plaatje van dezelfde muts ook zo saai wordt heb ik de 2 mutsen die ik vorig seizoen gebreid heb nog maar eens op de foto gezet. De bovenste is een alpino. Eigenlijk een doodsaai geval om te breien, maar wel van heel grove wol. En daarom moest ik een bestaand patroon flink aanpassen. Vaag kun je op de rechterhelft van de foto zien dat het midden bestaat uit een vijfpuntige ster. Dat krijg je door telkens keurig op dezelfde plek te minderen, 5x per ronde naald. Ik had geen enkel patroon met 5 minderingen, allemaal waren ze uitgegaan van even getallen. Maar ik had ook geen enkel patroon met breinaald 8. Een beetje aanpassen en wat ervaring, en het is toch keurig gelukt.

En op het onderste plaatje de gebreide hoed. Ook grove naalden en helemaal zonder patroon. Ik had een sjaal gebreid van dezelfde combi. Beige wol met roze nepangora. En nog zoveel over dat ik er maar een hoofdband bij wou breien. Gewoon patentsteek, rechttoe rechtaan. Niks moeilijks, eigenlijk de makkelijkste steek voor beginners. Je ziet het namelijk helemaal niet als je een klein foutje maakt en ook halen en trekkers laten zich zo wegwerken. Een beetje aan alle kanten rekken met de stof en weg is je ongerechtigheid. Bij glad breiwerk of een ribbelsteek is zoiets veel moeilijker weg te werken.

Maar goed, ik had het over de hoed. Toen de hoofdband klaar was bleek er nog steeds wol over. Te weinig om te bewaren, teveel om weg te gooien. Dus heb ik een ovaal gemaakt om de bol te vormen. En dat is dan weer heel moeilijk in patentsteek. Een beetje netjes meerderen en minderen is knap lastig. Een schuine naad, zoals in een raglanmouw, dat valt nog goed te doen. Maar afkanten, meerderen, minderen, overhalen en meer van dat soort techniekjes die je nodig hebben om breiwerk vorm te geven, dat is moeilijk in patentsteek. En dus ben ik er best een beetje trots op dat de hoed er prima uitziet. En ik draag sjaal en muts graag. Al zijn ze nog zo roze.

Sporen in de sneeuw

Vroeger als kind had ik een boek dat sporen in de sneeuw heette. In twee delen als ik het me goed herinner. Gekregen met een actie van EO's kinderkrant. Ik kreeg trouwens elke week wel een boekje van ze. Je moest een rebus oplossen, het antwoord per briefkaart (zo'n voorgefrankeerde kaart) opsturen en dan kreeg je een boekje. De hele Bijbel in beeld heb ik zo bij elkaar gespaard en nog wel meer stichtelijke en educatieve boeken. En twee delen Sporen in de sneeuw. Over spannende kinderen die in spannende bergen in spannende sneeuw verdwaald waren. Maar alles kwam toch weer goed. Heel kort door de bocht hoor. Alleen al het feit dat ik me de titel herinner zegt genoeg over het feit dat ik het boek leuk vond. Ik had planken vol boeken en van de meeste ben ik de titel vergeten.

Nu, met al die sneeuw buiten, schoot de titel me opeens weer door het hoofd. Omdat het al de tweede winter is met zoveel sneeuw. De laatste grote sneeuwbui daarvoor viel begin 2005. Ik lag toen met koorts in bed, was niet naar mijn werk uiteraard. Maar ik heb me wel warm aangekleed, wandelschoenen aangetrokken en ik ben naar het Noorderplantsoen gelopen. Waar ik rillend op een bankje zat en keek naar jolige studenten op sleetjes en vuilniszakken (blijkt een verrassend goed alternatief als je geen slee hebt.) Naar dames van zeker 20 die zalig een sneeuwpop aan het knutselen waren. Naar uitgelaten volwassenen die spontaan sneeuwbalgevechten hielden. Heerlijk was dat, ik was blij dat ik de moeite genomen had. De rest van de dag lag ik met nog veel hogere koorts weer in bed, maar sneeuw was zo bijzonder, daarvoor moest ik er even uit. Het was meteen de laatste keer sneeuw in Stad voor mij, maar dat kon ik toen nog niet weten. De verhuizing was ook pas in december.

Vorig jaar is er natuurlijk genoeg sneeuw gevallen en deze winter lijkt weer dezelfde kant op te gaan. 5 weken onafgebroken lag het sneeuwdek vorig jaar en ik hoop oprecht dat dat het record blijft. Alleen is het nu zo vroeg begonnen dat het record makkelijk gebroken kan worden (of verbroken of mag allebei?) En als je dan anderhalf bent en een heel stoere kater, dan weet je niet beter. Dan is dit gewoon je tweede winter en daar hoort sneeuw bij. Wekenlang dolle pret. Het speelt makkelijker. Het geeft heel wat te zien als je voor het raam ligt te kijken naar alle schoolkinderen die langs komen lopen. Het poept en plast makkelijk. Vooral in de tuin van de buren. En het is gewoon zalig om vlokken te vangen. Als je zo'n dichte vacht hebt heb je ook niet snel last van de kou. En koude pootjes warm je gewoon op op de schoot van de baas.

Wat ik het leukst vind zijn de sporen die hij achterlaat in de sneeuw. Hij heeft namelijk geleerd om glijbaantje te spelen. Je doet net of je achter iets aanzit, neemt een aanloop, springt en dan glijd je. Verleden week was het hele terras bezaaid met die sporen maar toen had ik mijn camera niet bij de hand. Vanmorgen ging ik de voederplankjes bijvullen en sneeuwvrij maken en toen zag ik weer een prachtexemplaar. De afzet, het glijden met zijn hele buik en de voorpootjes wijd. In de detailfoto kun je het nog beter zien. Zo grappig

Werk in uitvoering

Nou maar hopen dat de maat klopt, het is lastig meten langs een muts waar al vorm in zit. De ene keer meet ik 27cm voor de helft, de andere keer 31. Ik schrijf in ieder geval keurig op wat ik doe, zodat ik heel makkelijk aan kan passen als de muts toch te groot is. Ik zie namelijk al wel dat ik makkelijk genoeg wol over hou voor nog een muts in precies dezelfde kleuren, dus ik hoef deze niet uit te halen. Maar wie weet klopt de kleine meting wel en hoef ik helemaal niets opnieuw te breien.

Wat ook opvalt is dat deze muts nogal afwijkt van wat ik oorspronkelijk opschreef als patroon. Nog nooit heb ik een muts gebreid met zo weinig ruimte voor de kruin. Maar dat is wel een typisch kenmerk van deze mutsen. Om niet te kriebelen waren de handgemaakte mutsen oorspronkelijk van katoen. Dat maakt ze aardig wat zwaarder, maar ook warmer dan de fabrieksmutsjes van polyester die je kon kopen. Dit is acryl, kriebelt niet, erg sterk maar wel veel lichter dan katoen. En veel warmer.

Als ik nog een keer blog over mutsen zal ik er een foto bijzetten van de hoed die ik vorig jaar voor mezelf gebreid heb. Die doet dubbel dienst als muts die je over de oren kunt trekken. Heerlijk tegen sneeuw en wind maar al snel te warm.

Ard en Keessie schaatsmus

Naar aanleiding van een blog van Gelkinghe ben ik op zoek gegaan naar een patroon voor zo'n muts. Ik kwam met moeite wat tegen en ik heb het zelf aangepast naar een draagbare muts. Ik gebruik de kleuren zoals in de muts op de foto.

Nodig:

100 gram acryl in basiskleur (donkerblauw)
restje acryl in 2 contrastrerende kleuren (wit en rood)
pennen maat 4.

De muts wordt gebreid in tricotsteek (=1 pen recht, 1 pen averecht, herhalen) Proeflapje, 21st x 42 nld = 10 x 10cm.

Maat S-M-L (hoofdomtrek ca 54-56-58 cm.)

Muts: De muts wordt overdwars gebreid. Meerderen: 1 steek na de kantsteek 1r. en 1 av in dezelfde steek, bij de teruggaande naald alle steken av breien. Minderen: brei de eerste 2 steken na de kantsteek samen, teruggaande naald alle steken av breien. De hele muts wordt in verkort patroon gebreid, d.w.z: Brei 1 nld alle st r, brei alle steken av terug. Brei de volgende naald 52-54-56 st r, keer het werk, brei 1 kantsteek en brei av terug. Brei vervolgens 44-46-48 st r, keer het werk, brei 1 kantsteek en brei av. terug. Meerderen gebeurt altijd in de naald die over de volle lengte wordt gebreid, minderen ook.

Zet 56-58-60 st op met breinld 4 mm in donkerblauw. Brei verkort patroon tot 4-4-4 cm, meerederen tot het werk 8-8-8 cm meet, verkort patroon tot 13-14-15cm, minderen tot 17-18-19cm, verkort patroon tot 23-24-25 cm, meerderen tot 25-26-27cm, met wit meerderen tot 26-27-28 cm, met rood meerderen tot 27-28-29cm. Dan (nog steeds met rood) minderen tot 28-29-30cm, met wit minderen tot 29-30-31 cm, met blauw minderen tot 31-32-33 cm. Verkort patroon breien tot 37-38-39cm, meerderen tot 41-42-44cm, verkort patroon tot 46-48-50cm, minderen tot 50-52-54cm, verkort patroon tot het werk 54-56-58 cm meet en afhechten.


Afwerken: Sluit de naad van de muts: opzetnaald aan afkantnaald. Rijg een draad door de st langs de bovenrand van de muts en trek stevig aan. Hecht af.

Bijpassende sjaal: Nodig 500 gram acryl in donkerblauw, restjes in wit en rood. Patentsteek: Brei 1 naald averecht. Vervolgens 1steek recht, 1 steek recht maar insteken onder de steek, herhaal. Zet 46 steken op met donkerblauw en brei in patentsteek tot de sjaal 125cm lang is. Hecht de sjaal af, maak franjes van rood wit en donkerblauw garen en bevestig die aan de uiteinden. Ook mooi is de uiteinden dubbelnaaien en in het midden een pompon van 3 kleuren aan elk uiteinde vastmaken.

Update: de muts wordt iets te hoog met dit patroon en bovenop het hoofd niet puntig genoeg. Ik zal het patroon aanpassen als ik 2 proefversies gemaakt heb.

Kalender volgend jaar

Ik heb zojuist een kalender voor volgend jaar besteld. Met 13 foto's van eigen makelij. En dit is de voorkant. Met eigen foto's en katten. Mooie he?

Asjemenou!

Achttienhonderd gram heerlijke pompoen, dat is wel een heleboel eten. Vanavond is een deel verdwenen in de pastasaus, samen met een courgette uit de tuin. Morgen eten we pompoensoep, die staat al op het vuur. Als het even kan met versgebakken brood erbij. En er ligt nog een deel in de koelkast, om ook tot soep verwerkt te worden. Hopelijk zijn de zaden bruikbaar, dan hebben we volgend jaar weer zo'n knots van een pompoen. Wel lekker hoor, drie dagen eten uit eigen tuin van 1 vrucht. En dan te bedenken dat de pompoensoep uit de vriezer van de oogst van vorig jaar nog niet eens op is.

Paddestoelen

Miriam Vanhee

1

Het zijn oortjes van vlees

waar de aarde mee luistert

naar de muziek van het woud

over stilte, oneindigheid

of hoe het is als de vogels

vertrokken zijn

ze groeien als niemand het ziet

vroeg in de ochtend of ’s nachts

onder kastanjes, beuken,

in zachte bedden van heide

en mos, op plekken waar tussen

de bomen het zonlicht

kan doordringen tot in het gras

en dat hangt weer af

van de wind, want hij is het

toch die de bladeren schudt

en de wolken uiteendrijft

wanneer het hem zint

2

en je kunt wel zeggen : dit

is de plek, hier is het licht

aan het duister gewaagd, dit

is de helling waar dagen geleden

wij liepen met onze geurige

kwetsbare vracht

maar ze zijn er nu niet, dus

moet iemand anders ons voor

zijn geweest, die anderen

altijd, het maakt ons wat

zwijgzamer, trager, alsof wij plots

tegen de wind in lopen

zo komen wij aan zoals

wij vertrokken, met lege handen

en als wij omkijken zien wij

een grote, versluierde maar

welgevallige maandag

die haar baan om de aarde begint

en wij vatten moed

Onbescheiden

Als je de naam (phallus impeticus) vertaalt van deze jongen betekent dat onbescheiden. Meer foto's staan op onze thuispagina.

Herfst op de heide

Vliegenzwammen (amanita muscaria)

Peperboleet (chalciporus piperatus)

Zwartwordende stuifzwam (lycoperdon foetidum)

Gewone hertezwam (pluteus cervinus) tussen Gegordelde gordijnzam (cortinarius trivinalis)

Boleet, misschien Indigoboleet (gyroporus cyanescens) maar door ouderdom moeilijk te bepalen.

Berijpte russula (russula parazurea)

Klokjesgentiaan (gentiana pneumonathe)

Bezoek van Drop, een nieuwe krabpaal voor Yoda en een zieke Tari

Vorige week zondag hadden we bezoek. Hartverwarmend bezoek. Ik zag een kat op de schutting lopen en ik twijfelde of het wel Yoda of zijn mama Minous was. Dus ik liep naar buiten en volgde de kat die zijn achterpoten zeer katerachtig uitstrekte voor hij op het garagedakje sprong. Daarmee viel mama Minous af als kandidaat voor wie het was. Maar Yoda ook, want deze kat was duidelijk meer voorzien van wintervacht en had geen bandje om. Nou heeft Yoda al vaak zijn bandje verloren, maar iets in de loop van deze meneer was anders.

Toen meneer op de schutting tussen garage en schuur sprong kreeg ik het vermoeden dat het om Drop ging. Hij mauwde toen ik hem aansprak met die naam, en hij had echt wel iets bekends. Ik ging gauw Johan halen zodat hij ook kon zien dat het Drop was. Drop is al sinds mei vermist, sinds onze vakantie. Toen we terugkwamen bleek zijn eigenaresse hem te missen en de laatste keer dat hij gezien was door onze catsitters was 3 dagen na ons vertrek. De eigenaresse had verder geen opsporingspoging gedaan en hij had een wond in zijn vacht. Dat kon wel kloppen, Drop was een vechtjas. Stiekem hoopte ik dat Drop alleen maar weggelopen was; hij had er alle reden toe omdat hij in een huis met veel te veel katten woonde en niet echt goed verzorgd werd. Maar eigenlijk dacht ik ook wel dat de kans groot was dat Drop niet meer leefde.

Het was dus een hele opluchting dat Drop wel degelijk leeft en dat hij er goed uitziet. Toen ik met Johan de tuin weer inliep had meneer zich warm genesteld in de kas. Tussen de tomatenplanten en ik mocht hem gewoon aaien. Jazeker, het was Drop, in blakende gezondheid en groot geworden. Door hem viel het me pas op hoe volwassen broer Yoda er in de ogen van vreemden uitziet. Drop nam uit beleefdheid een paar brokjes van me aan, maar hij had geen honger. Johan mocht hem ook aaien en die kreeg een lijfje van hem. Yoda had het minder op het bezoek, en begon te vechten en met een dikke staart te blazen. Dat mag: de tuin is zijn territorium. Drop is rustig weer op pad gegaan, maar ik vond het wel heel fijn dat hij er weer eens was.

Yoda heeft, toen hij bij ons kwam wonen vorig jaar, een minihuisje met krabpaal gekregen. Dat huisje viel ondertussen van ellende uit elkaar en vorige week is het definitief ingestort. Jammer, want het was echt zijn plekje. Maar we zijn gelukkig handig en het stuk sisal om zijn nagels te scherpen was nog bruikbaar, dus we hebben een nieuwe verbeterde versie voor hem gemaakt. Holletjes zagen uit 4 korte plankjes, een middenplankje erin, bekleden met schuim en stof. Een onderplaat bekleden met stof, een bovenplank met schuimrubber en stof. Krabplank erop geniet, kussentje bovenop van schuimrubber en klaar is Klara. Nou ja, heel kort door de bocht dan. Het was wel even werk. Van de andere helft van de stof en schuimrubber heb ik nog 4 kussentjes genaaid, 2 voor in de bench en 2 voor in de vensterbank. Zo kunnen de schatten warm slapen en naar buiten kijken in de winter. En warm en veilig vervoerd worden.

En als het dan klaar is dan hoop je dat er gebruik van gemaakt wordt ook. Nou, dat valt niet tegen, Yoda heeft de speelfunctie meteen ontdekt. En ook Tari ligt graag boven op de toren te slapen die (heel uitgekiend) net iets hoger is dan de vensterbank zodat je ook prima kunt liggen staren naar de tuin en de vogeltjes op de voederplank. En ik kan er prima een kat op kwijt die mijn bureaustoel heeft ingepikt als ik mijn pc wil gebruiken. Daar liggen ze dan op verankerd, maar met stoelkussen en al kun je ze prachtig op die paal zetten.

Tari is overigens ziek. Al langer een beetje, eigenlijk al ruim een jaar. Vorig jaar was het nog niet duidelijk wat ze had, maar nu is het heel duidelijk dat ze last heeft van haar schildklier. Een echte ouderdomskwaal bij katten, dus nu krijgt ze 2x daags een pilletje. Alleen de laatste dagen gaat het nog slechter met haar, ze blijft maar overgeven. Vannacht was ze heel koud toen ik even ging plassen, dus ik heb haar op schoot genomen en warm geaaid. Dat vond ze wel fijn en langzaam kwam ze wat bij. De rest van de nacht heeft ze bij ons in bed geslapen, lekker warm en veilig. Vandaag lijkt ze wel weer want monterder en heeft ze ook weer gegeten, zelfs haar pil. Hopelijk was vannacht dus de crisis, maar leuk is het niet. Ze is nu echt bejaard met alle kwalen die daarbij horen. Nou ja, begin oktober nog maar eens voor een bloedonderzoek naar de dierenarts, wie weet helpen de pillen in ieder geval.