Rabarbersinaasappelamandeltaart

INGREDIËNTEN

·         1 sinaasappel

·         500 g rabarber, in stukjes

·         175 g lichtbruine basterdsuiker

·         2 zakjes vanillesuiker

·         200 g zachte boter

·         3 eieren

·         125 g blanke amandelen, fijngemalen

·         125 g zelfrijzend bakmeel

·         30 g amandelschaafsel

BEREIDEN

Oven voorverwarmen op 200 °C. Sinaasappel schoonboenen en schil eraf raspen. Halve sinaasappel uitpersen. In kom rabarber omscheppen met helft van sinaasappelrasp, 1 el basterdsuiker en 1 zakje vanillesuiker. In andere kom 175 g boter, 150 g basterdsuiker en 1 zakje vanillesuiker tot crèmekleurige massa kloppen. Eieren een voor een erdoor kloppen. Gemalen amandelen, zelfrijzend bakmeel en sinaasappelsap in gedeelten erdoor kloppen. Beslag overdoen in ingevette vorm en bovenkant gladstrijken. In zeef rabarber laten uitlekken en over beslag verdelen. In oven taart ca. 20 min. bakken. Intussen rest van boter smelten. Rest van sinaasappelrasp, 1 el suiker en geschaafde amandelen erdoor mengen. Oven terugschakelen naar 175 °C. Amandelmengsel over taart verdelen en taart in nog ca. 30 min. gaar en lichtbruin bakken.

Een heel lekker recept van internet vind ik het, maar ik ga experimenteren met deze taart zonder suiker. Want rabarber kopen hoeft niet, deze taart is gemaakt met de eerste verse uit eigen tuin. De rasp van de sinaasappel vormt een heerlijk evenwicht met het zure van de rabarber. En er zit voor mijn smaak ook teveel boter in, een deel kan makkelijk vervangen worden door slagroom of zonnebloemolie. Bakken in de tulband ipv in een kleine ronde vorm is wel een prima idee voor deze taart, hij is mooi egaal gaar. Wordt vervolgd (en opgegeten!)

Hemelvaartsdag in Eenrum

Na een flink wat regen vannacht werd het vandaag toch weer heerlijk weer. Heel fijn voor de planten en gewassen, want die hadden wel wat water nodig. En heel fijn voor ons, want we konden lekker een dagje uit op onze vrije dag. Naar het vlakke wijde land van Noord-Groningen dit keer.

De school in Eenrum, nu het dorpshuis.

Diezelfde school met vlakbij de kerktoren.

En voor de kerk de mooie dorpspomp.

Uitzicht op de jaarmarkt vanaf de klokkentoren.

En de andere kant op.

De lelie, de prachtige hoge molen in Eenrum.

We zijn nog even via een omweg terug naar huis gereden. Dit is het kerkje in Den Andel.

met een losse klokketoren. Iets nieuwer dan de kerk als je naar de steen kijkt. Allen de basis is van kloostermoppen, bij de kerk is dat tot op grote hoogte aanwezig. Ook weer zo'n mooi kerkje uit de 13e eeuw zoals er zoveel zijn in Groningen.

En een oud gebouw wordt nog wel eens verbouwd. Zoals aan de achtergevel mooi te zien is.

Vanaf een afstandje het kerkje in Rottum, met een prachtig bloeiend weiland op de voorgrond.

Borduurwerk

Af en toe mag ik graag borduren. En zeker de lente is geschikt voor dit pakketje, wat opgestuurd werd van de andere kant van de wereld. Nou, ongeveer dan. Het zat in een groot pakket met allemaal leuke dingetjes uit Namibië. Van de kleuren word ik helemaal vrolijk, maar tegen het werk zag ik een beetje op. Het is al weer even geleden dat ik van een patroon werkte wat ik niet zelf ontworpen heb. Met een pakket waar van alle kleurtjes waarschijnlijk net genoeg zijde in zit.

Maar het indelen van het stramien is gelukt, en ik heb een raamwerk uitgezet waarin het zou moeten passen. Dus nu ik er eenmaal mee bezig ben vind ik dat ook wel weer heel leuk. Een werkje dat bestaat uit voornamelijk kruissteekjes en straks nog wat stiksteekjes. En als ik hier en daar een foutje maak: het patroon is nogal vergevingsgezind geloof ik. En nee, ik laat het nog niet zien. Ik zal regelmatig een foto posten van de vorderingen. Ben benieuwd wanneer iemand het gaat raden.

Rondje Anloo

Het was zulk mooi weer, we moesten even op stap. Al was ik nog heel verkouden en zijn we beide moe. Maar wandelen betekent niet meteen dat het heel ver hoeft te zijn. Dus hebben we een lekker broodje gehaald bij de bakker en zijn we dat op gaan eten op een bankje bij Anloo. En we hebben een klein rondje gelopen van 4,5 kilometer. De zon scheen, de bloemetjes bloeien, de vogeltjes zaten heerlijk te zingen in de bomen. Het is voorjaar!

Stoer jong zwartblesschaap in de wei. 

2 lammetjes samen.

Het speenkruid staat overal te bloeien.

net als grote pollen anemoon.

Bij de pol anemoon vloog een dikke hommel rond op zoek naar stuifmeel.

In een houtwal in de luwte zagen we ook de eerste bloesem van een sleedoorn.

Anloo, het blijft een prachtig dorp.

Je mag hier overal door hekjes en over bruggetjes zodat je niet tussen de auto's hoeft te lopen.

En nogmaals anemoon, bijna aan het eind van de wandeling.

Dezelfde lammetjes nu met de ooi.

En tot slot op de kerkbrink (o.a.) de zeer zeldzame bosgeelster.

Een leliesoort die hier nog wild en in polletjes groeit. Lijkt op het eerste gezicht op speenkruid, maar is fijner en dichtbij zie je het verschil heel goed.

Wandeling bij Elp en thee in het zonnetje.

De winter lijkt eindelijk een beetje voorbij met dat mooie weer. Het gras moet nog gaan groeien, de nachten zijn nog bitter koud, maar vanmiddag was het toch wel erg lekker buiten. Dus zijn we gaan wandelen bij Elp en later dronken we een heerlijk kopje originele Afrikaanse thee in de tuin.

Verschillende soorten mos en korstmos op een hek. Goed te zien is de rode heidelucifer.

 

En het bekertjesmos is ook prachtig.

Even verderop was een prachtige hoge pijnboom omgewaaid en blijven hangen in de oksel van de overbuurman. Het laat je pas goed beseffen hoe lang (hoog) zo'n boom is.

Op de heide zagen we een kikker in de volle zon. 

En boven de bomen thermiekte een rode wouw. Helaas stelt mijn camera niet scherp op de vogel, dit is mijn beste opname :-)

Thuis was het nog zo zonnig dat we lekker thee dronken op het terras. Het merk is niet in Nederland verkrijgbaar :-D

Lekker in het zonnetje met de wandelschoenen nog aan.

De poes lag lekker bij ons, te rollen op het pad.

En de kater vond het lekker om in het vogelbadje te zitten. Het  vogeltje was daar wel verbaasd over!

Het prille voorjaar, de rode kelkzwam en de bever.

'Het prille voorjaar' is de een beetje misplaatste titel van onze wandeling zondag. Maar het IS nog helemaal geen voorjaar. Alleen astronomisch wel, maar qua weer is het nog helemaal winters. Er viel zelfs sneeuw tijdens onze wandeling van vandaag, waarin we even de route verkenden. De natuur houdt zich nu eenmaal niet aan regeltjes, alles kan zomaar veranderen. En plantjes vind je nog nauwelijks, vogels hoor je nog nauwelijks en genesteld wordt er al helemaal nog niet. Maar toch is er wel wat interessants te vinden. Zoals de sporen van een bever, die lekker heeft zitten eten langs de oevers van de Drentse Aa. Geconditioneerd als wij zijn denken we meteen aan snoei bij het zien van gekapt opschot. Maar als je goed kijkt zie je houtsnippers liggen en tandensporen in het hout. 

Volledig afgeknaagd en weg dit jonge stammetje. Bevers eten niet alleen twijgjes maar knabbelen ook dikke takken op. Of ze nemen de takken mee en eten de bast in alle rust op in hun burcht.

Een paar takken zijn op, een wat dikkere is later aan de beurt. 

Geen zorgen, de boom is sterk genoeg om dit jaar weer nieuwe scheuten te vormen. Die de bever nog VEEL lekkerder vindt!

En een dikke stam knaag je alleen om als je hem wilt gebruiken voor je burcht. Maar de bast smaakt overal lekker.

 

En dan vind je een eind verderop stomtoevallig de uiterst zeldzame rode kelkzwam.

Je denkt eerst aan een weggegooide schil en hij valt erg op. Al staat hij gelukkig op een bijzonder onopvallende plaats.

Je ziet ook zo dat een bever zich hier erg thuis kan voelen. Allerlei soorten oevers, overal lekker eten en toch al stammen in de beek. Fijn dat na de Hunze nu ook deze rivier is ontdekt. 

Familiebezoek

Het is nog steeds heel erg koud buiten. Dus blijven de katten meer binnen dan ooit in maart. En hebben wij 's avonds nog de elektrische deken aan. En als je dat dan ontdekt als kat, dan ga je daar lekker slapen terwijl de boel warm wordt. Gezellig samen met je moeder.