zondag, juni 07, 2015

Smalbroekenloopje

Tussen Loon en Taarlo loopt het Smalbroekenloopje. We hebben broodjes meegenomen, thermos met thee en gewandeld.Heerlijk met dit weer. Een fotoimpressie.
De zwartblauwe rapunzel is bijna uitgebloeid en kreeg bezoek van een paar hommels.




Echte koekoeksbloem bloeit wat later in het seizoen dan dagkoekoeksbloem en is iets lichter roze. Prachtig!

Het Lonerdiepje met gele lissen.

Het Smalbroekenloopje met ooievaar.

Panorama Smalbroekenloopje

Boven de houtwal vloog een buizerd (?)op de thermiek.


De boterbloemen staan er pachtig bij.

En Johan kijkt wat er nog meer tussen staat.

zondag, mei 24, 2015

Lang niet geblogd, nu weer eens een wandeling.

Het was zulk mooi weer, dan wil iedereen wel naar buiten. Gelukkig liep niet iedereen tussen Anloo en Gasteren, al was het er wel druk. Verkouden en al kun je dan toch enorm genieten van de zon en de prachtige bloemen die het voorjaar altijd oplevert. En nu weer snel mijn bedje in.
Zwartblauwe rapunzel, elk jaar weer een wonder om die zeldzame bloem te zien.

Polletje in de knop.

Hommel op zenegroen.

Gewone ereprijs.

Het is paars van de orchideeƫn.

Meidoorn. Prachtig als volle boom, prachtig in close-up.

Dagkoekoeksbloem zorgt voor een prachtige tint roze.

Koeien in de wei zijn mooi, koeien in zo'n wei zijn prachtig.

En nog maar wat rapunzel, een polletje in volle bloei.

Voor het eerst was het zo warm dat alle schaapjes in de zon sliepen.

Gasterse duinen. Zo loop je langs de beek, zo bovenop zandheuvels met heide.

Orchis. Riet of Gevlekte of een hybride, daar ben ik niet zo goed in.

En nog maar 1. Heel ander soort paars. Altijd opvallend dat 1 soort zoveel kleuren kan hebben.

Een indruk van hoe zo'n weiland vol orchis eruit kan zien.

Iets dichterbij

En dan zit er een leuke vlinder op een orchis. Bruine vuurvlinder in dit geval.

Doorkijkje in het coulissenlandschap met picknick. Ook mooi

Op het pad was een Europesche Kanarie zo druk met het verzamelen van nestmateriaal dat hij nauwelijks uit de weg ging en zich mooi liet bekijken. 


In de wei liepen de schaapjes vredig te grazen.

Kaukasische vergeet-mij-niet in de houtwal. Eigenlijk tuinafval maar hier staat het ook mooi.

Boven Anloo zweefde een ooievaar. (waarom is het geen zwoof?)

De berm, met een hoge soort boterbloem.

Nog maar een mooie toorts, veel meer roze dit keer.

Het hunebed bij Gasteren (D10?) met zeergeliefde echtgenoot.

En vanaf het bruggetje het Anloƫrdiepje, compleet met slapende schaapjes.

zondag, december 28, 2014

Griep en een gelukkig uiteinde

Sinds vrijdag heeft de verkoudheid me goed te pakken. Dat krijg je ervan als je in een bus naar Parijs stapt en daar weer in de Metro. Zoveel mensen die niezen en hoesten, dan loop je het vanzelf op.

Enfin, ik nu dus ook en het is zo erg dat ik bijna denk dat het griep is. Maar ondanks dat kon ik het niet laten om even te gaan genieten van het prachtige weer, de heldere lucht en de zon. Dus we hebben de auto gepakt en een kleine wandeling gemaakt. En zoveel moois gezien!
De hele plas is opgebruikt om ijsbloemen te maken, die daardoor als het ware zweven op het gras.

Waterbellen in het ijs.Fascinerend.

Laagstaande zon over het ijs op een pingo en een boerderij in de verte.

En de andere kant op. Vanaf de kerktoren via de boerderij is er een prachtige zichtlijn tussen de bossen.
Van boven naar beneden:
Rode heidelucifer (mos), Heideknotszwam en de grootste judasoor die we ooit gezien hebben op een reusachtige dode vlier.

De ganzen gingen naar hun nachtverblijf kort voor zonsondergang.

En met deze geweldige zonsondergang.
wil ik iedereen die dit leest een fantastisch 2015 toewensen. Moge je wensen vervuld worden en je leven aangenaam en goed!

donderdag, oktober 16, 2014

Klimmen naar de Hohenstein.

We zijn even 1 nacht weggeweest in de herfstvakantie, dat is zo ongeveer traditie. Dit keer naar Zersen en de Hohenstein, in het Weserbergland. Dat is net even verder dan het Teutoburgerwoud, maar nog goed te doen in 1 rit en prachtig. Het was zeer geslaagd: de wandeling vanuit het beekdal naar 330 meter hoogte (spierpijn!) en het eten in Beierse stijl, omdat het natuurlijk ook net Oktoberfest is. Benieuwd waar we de volgende herfstvakantie weer gaan wandelen. Want dan zijn we de spierpijn al lang weer vergeten. 
De Hohenstein vanaf de grond, 8,5kilometer rondwandelen is niet zo lang, maar 330 meter klimmen in de eerste kilomter, dat zijn onze vlakkelandsspieren niet gewend.

Close-up van de rotsen.

De uitblik van bovenaf (klik voor groter beeld)

Klein springzaad, dat zie je in Nederland niet zoveel.

Een pad op de berg, het hoogteverschil is net goed te zien.

Deze Merianborstel kwamen we onderweg tegen.

Gelukkig had een deel van het pad trappen, maar ze waren wel aardig verschoven en alle treden hadden verschillende hoogtes. Nog zwaar genoeg dus.

Nogmaals het bovenaanzicht en dan nog niet eens vanaf het randje.

In het dal boven de Weser vlogen zweefvliegtuigen.

Mooi bordje met uitleg.

Nog maar een keer een kloof langs de steile wand. Even verderop stond ook een grafsteen van een meisje van 12 wat er verongelukt is in 1956.

Gewimperde aardster  stond samen met 

dit gestreepte nestzwammetje onder een boom waarop 

deze prachtige pruikzwam zat. Die hebben we nog niet eerder gezien denken we.

Een polletje jonge stuifzwammen, waarschijnlijk parelstuifzam, waar al lekker van gegeten wordt.

Geschubde inktzwam, 1 alleen en later
3 bij elkaar.

We twijfelden even of dit een mycena was of toch een inktzam, maar de zwarte sporen die her en der zichtbaar zijn maken het duidelijk. Dit is een groepje glimmerinktzwam (en dan zijn er nog weer ondersoorten, maar wij dragen geen microscoop mee op onze wandelingen ;-)

Vermiljoenzwam, ook redelijk zeldzaam. Een paar jaar geleden volop gezien na snoei op 1 plaats, verder nooit.


De boswachter liep zijn hond uit te laten. Hij verzekerde ons dat zijn auto net gewassen was.
En als toetje Spechtinktzwam in diverse stadia, in de sloot naast het parkeerterrein. Zo mooi, onmiskenbaar en nog nooit eerder gezien.