Zonder handschoenen

Weten we nu het geslacht van onze egel. Vanavond scharrelde dit (zie foto's) door de tuin. Snoepend van het egelvoer dat we net vandaag gekocht hadden. En van een bakje kattevoer uiteraard, kan ook geen kwaad voor egeltjes. Zelfs niet voor deze schattige mini's.

Broer of zus nummer 1 bij het speciale egelvoer. Ze kunnen zich tonnetjerond eten voor de winterslaap.

Helemaal koddig wordt het als hij/zij zich uitrekt om het kattevoer te eten. De voetjes wipten bijna van de vloer, het kontje ging op en neer bij elke hap. En hij/zij smakt bijna net zo hard als moeders.

Broertje of zusje scharrelde in de buurt en at een slak. Daarna liep hij/zij langs het voer, maar at er niet van.

Nog lastig fotograferen, zo'n jong dat in het donker uit een bakje kattevoer snoept. Uiteindelijk bleek 1 van de TL-instellingen van de camera het beste beeld te geven. Dit blauwe licht komt van de instelling gloeilamp, teveel correctie voor de duisternis buiten.

Nog lastiger om ze samen te fotograferen, want scherpstellen is echt een probleem zonder licht. Alleen deze foto is gelukt. Misschien waren er nog meer jongen, maar we hebben er maximaal 2 tegelijk gezien.

Tari loopt er voorbij zonder er aandacht aan te besteden. De kat aan de andere kant van de schutting is duidelijk spannender dan de 2 prikkende donderstenen vlakbij.

Rondje Loon

Een nieuwsgierige dame langs het pad, werd geplaagd door een tochtige koe.

Ook heel nieuwsgierig, de dames en kinderen Limousin.

Totaal niet nieuwsgierig, 3 heren Drents heideschaap.

Veenwortel. Nog nooit gezien, blijkt zeer algemeen voor te komen. Leuk is het verschil in zonlicht te zien terwijl ik de panoramafoto aan het maken was.

Prachtige dode boom vlakbij het Lonerdiep.

We moesten van de landweg af vanwege de omgevallen eiken. 5 of 6 maar liefst, met flinke wortelkluiten en nog volop in het blad. Gelukkig konden we door de broek soppen :-)

Egel in filmpjes

Zoals bij na elke avond: bezoek. Nu in 3 korte filmpjes.

The 'perfect' man

Fruitoogst

.

 

Anderhalve kilo bramen, 1 kilo frambozen (rode en gouden) geplukt. Die liggen in de vriezer te wachten op wat er gebeuren gaat. Jam, sap, saus of sorbet, of zelfs nog gecombineerd met vlierbes

 

Vieze vieze vingers. Gelukkig is dat zo schoon met citroensap.

 

Zwarte aardappel, paarse aardappel, truffelaardappel. Er zijn heel wat namen voor, de officiele is Vitelotte Noir. In het voorjaar een paar gekocht bij de Turkse groenteboer, 4 stuks in de grond gestopt. En na een matig seizoen (voor aardappelen wel, voor fruit was het een prima seizoen hoewel het zoeter gekund had) toch nog een aardige oogst. Als je ze kookt kun je meteen een hoop wasgoed kleuren. Als je van viesblauw houdt tenminste. De smaak is niet heel bijzonder, maar de kleur is erg aardig, zeker in gekookte vorm.

Maat 24

Ook ik had ooit maat 24. In mijn allereerste sandalen. Als peuter was ik best lang voor mijn leeftijd en dat wordt bevestigd door de maat die nog in mijn sandalen te lezen is. Die moet ik gedragen hebben in de zomer dat ik 2 werd. Mijn allereerste schoentjes heb ik ook nog. Die van de eerste stapjes, met zachte zolen. En de sjieke witte lakschoentjes die toen in de mode waren. Maar jammer genoeg is uit beide de maat verdwenen door slijtage.

Nu ik bezig ben met pantoffels in maat 24/25 vind ik ze best groot voor een jochie van 18 maanden. Maar in verhouding valt dat dus best mee. Mijn huidige schoenmaat 7½ (kleine 41) is ook niet buiten proportie. Ik ga toch mijn broer van 2 meter lang eens vragen of hij weet wat voor maat zijn eerste schoentjes hadden. Wie weet wat het zegt over de lengte die L. gaat krijgen.

Net kwam de beloofde suedine voor de zooltjes van de pantoffels binnen (hartelijk dank!). Ik nam het zooltje over wat ik in karton gemaakt had om de juiste maat te kunnen breien zonder goed passend patroon. Dat had ik zelf getekend, omdat ik wel maten en verhoudingen kon vinden op internet, maar nergens een mooi kant en klaar patroon van een zool. Tot mijn man me vroeg of ik mijn eigen schoentjes gebruikt had voor de maat. Nou nee dus, maar voor ik ging knippen haalde ik mijn sandaaltjes te voorschijn om te kijken of mijn patroon enigszins klopte. En voilá, het klopt als een bus. Grote opluchting natuurlijk, hobbel 1 van de pasvorm is genomen. Nou de rest nog.

Nachtelijk bezoek

Heel brutaal komt deze egel af en toe binnen. Om een bakje kattenbrokjes te nuttigen. Bij ons staat altijd wel wat, dat krijg je met een bejaarde poes. En als je even wat anders wilt dan slak, dan kom je toch gewoon even in de keuken eten?

 

Geen probleem overigens, als dank voor het verorberen van honderden slakken in de moestuin mag deze egel best af en toe zijn (haar) buikje vol brokjes stoppen. En we zijn aan het zorgen voor een overwinterplekje. Mooie houten kist met een kartonnen doos en flink veel tuinafval (takjes en blad) op een stuk piepschuim. Nog wat kranten in reepjes. Enfin, hoe je dat maakt kun je hier lezen. En dan zetten we dat droog onder de carport, waar hij (zij) toch al vaak scharrelt

 

Door het schrijven van dit stukje gaat het toch wel kriebelen trouwens. Is het een hij of een zij? Maar ik ga er mijn vingers en zijn (haar) hartklepjes niet op wagen om het uit te vinden. Ik wacht wel tot volgend voorjaar. Nu is dat ook niet te zien, Meneer zijn zaakje groeit net na de winterslaap en slinkt weer na de paartijd. Maar ook dan til ik geen egel op om onder de stekels te kijken. Als er dan behalve deze egel nog een aantal jongen door de tuin scharrelt weten we genoeg. Dan ben ik niet te beroerd om nog een extra bordje met kattenvoer neer te zetten. En als het een single egel is verdient hij het ook. Voor betoonde moed. .

Kerstmarkt in Duitsland

Er stonden nauwelijks meer kraampjes dan in Rolde en het aanbod was zeker minder gevarieerd. De kerstmarkt in Lingen stelt niet zo heel veel voor. Maar leuk was het wel. De ijsbaan op de markt nam het grootste deel van de ruimte in, en verder was er eten; drank; eten en drank; drank en eten en nog 1 standje met zelfgemaakte keramische mokken.

Maar we kwamen dan ook maar een beetje voor de kerstmarkt, we kwamen vooral voor de winkels. En die zijn er volop in Lingen. Voor de warmte is er een prachtige overdekte galerij met van alles en nog wat, van de C&A gewoon tot aan de C&A Mexx. Halverwege zit een enorme boekhandel en een rond plein met roltrappen naar beneden. Daar zitten eettentjes en de ingang van de parkeergarage. Niet dat we daar stonden, de auto hadden we op de Alte Pferdemarkt achtergelaten. Ook niet zo ver van de binnenstad, ook overdekt en spotgoedkoop. Voor een hele middag waren we maar 1 euro kwijt.

Terwijl ik dit schrijf kijk ik naar de webcam van de grote markt en zie ik de schaatsbaan zonder schaatsers. Vandaag is namelijk de activiteit Cocktails on Ice gepland. Er stonden vanmiddag al statafels klaar, er lagen matten op het ijs. Behalve aan 1 rand, daar waren scholieren bezig met een experiment. Een katamaran van piepschuim, met een zeiltje en een föhn gleed daar onder toezicht van wat intelligente jongens over dat baantje. De rest van de klas stond wat te eten bij 1 tentje, het enige tentje met een goede omzet. Altijd gezellig in Duitsland, eten en drinken. http://www.lingen.de/

Verder hebben we geslenterd, lekker gegeten in een klein thais restaurant, leuke kleding gekocht en genoten van een leuke ontspannen sfeer. Daar werd het wel eens weer tijd voor, vakantiegevoel en ontspanning. Morgen moeten we in ieder geval kattengrid kopen en een nieuwe krabpaal, daar is onze vorstelijke Abessijnse dame aan toe. Misschien ook even kijken naar de blikjes, en cola halen. Alleen eerst langs het postkantoor voor de aangetekende zending die we vandaag gemist hebben omdat we de deur uit waren. Jammer nou toch ;-)  

Edit: herplaatst na eerste publicatie december 2009

Roodborsttapuit

Mugshot

Hoe Ard en Keessie hiermee hun hoofd warm hielden is mij een raadsel. Maar ik heb er weer 1 klaar. Ander patroon, authentiek uit de jaren 50, zelfde soort muts. De omtrek zit heel goed en het patroon komt overeen met de vorm van vroeger. De muts heeft wel iets teveel ruimte in de bol. Op de foto's zie je nog teveel ruimte, de kop die ik gebruikt heb is bedoeld voor koptelefoons en niet voor mutsen. Maar een flinke haardos heeft hij niet, en juist de kuif vult deze muts nog aardig op. Toen ik aan het breien was kon ik niet geloven dat dit zou passen, het leek wel een kindermuts. Maar het resultaat is niet slecht, al zou ik dus toch nog wat aanpassen aan de bovenkant.

Nog meer oogst

De aubergine hing al een poosje donkerpaars te schitteren aan de plant, maar we hadden hem nog niet nodig. Tot we gisteren een lekkere pan ratatouille fabriceerden, toen ging hij er aan. Erg mooi en erg lekker en een opvallend verschil met aubergines uit de winkel. Zoveel stevigheid zat er nog in, en we hadden veel minder olie nodig om de schijven te braden. De ratatouille is nog lang niet op, deze week nog maar eens eten met wat verse perziken erdoor. Helaas niet van eigen oogst.

Tomatenoogst

De eerste tomaten zijn helemaal rijp. Een gewone en een vleestomaat. Morgen bij het ontbijt gaan we proeven of ze net zo lekker zijn als ze er uitzien.

De weidebeekjuffer

Onze wandeling voerde door ongerept weideland dit keer, langs het Anderense diep. Terwijl we een broodje zaten te eten op een sluisje zagen we veel, heel veel weidebeekjuffers. Eén mannetje trok onze aandacht omdat hij voortdurend anderen wegjoeg. Geen bijzonder gedrag voor een weidebeekjuffer, maar hij verdedigde wel heel fanatiek 1 bosje waterplanten. Even later zagen we zijn vrouwtje die eieren begon te leggen. Ze ging erg diep onder water en bleef daar ook lang, zeker een half uur. Hij bleef waken en zijn territorim verdedigen. Fanatiek tegen andere mannetjes, iets minder fanatiek tegen andere vrouwtjes en heel trouw. Gelukkig hadden we ons fototoestel bij de hand en scheen de zon lekker, zodat we er behoorlijk goede foto's van hebben.

Het mannetjes is blauw, het vrouwtje goudgeel.

De eerste eitjes, onder water.

Iets dieper, hij vloog weg om iemand te verjagen.

Zij vloog ook weg maar landde gelukkig op hetzelfde blad.

Waar ze bovenaan begon, maar net onder water.

En voor onze ogen langzaam onder water verdween.

Tot ze helemaal onder water was. Steeds dieper, maar dat viel niet meer te fotograferen zonder professionele apparatuur.

Oogst

Ik weet het, het is niet goed te lezen maar op de weegschaal staat echt 1275. Grammen. Schoongemaakte 2e keus aardbeien. Voor de jam. De schoongemaakte eerstekeus (800g.) staan vooraan. En verder nog een bakje peultjes, moesten ook vandaag geplukt. En over twee dagen is er al weer oogst. Erg he?

Groninger groentedagen 2011 en een tocht over het hogeland.

Zaterdag zijn we naar Eenrum geweest, zoals al een jaar of 6 tijdens de groninger groentedagen. Dat was leuk, we hebben ons ingehouden (2 potten kruiden, 2 soorten tomaat en iets van 6 plantjes, netjes toch?) en we hebben heel erg genoten van het mooie weer. En als je dan toch in het hoge noorden bent kun je net zo goed genieten van al het andere moois wat het hogeland te bieden heeft. Zoals oude kerkjes, jonge veulens en mooie oude borgen.

Het rondje: Eenrum, Westernieland (boekenverkoop en expositie bij het kerkje) Noordpolderzijl (even de dijk op om de eilanden te zien) Uithuizen, Doodstil, Zandeweer (mooie molen) Garsthuizen, Westeremden, Godlinze. Allemaal de moeite waard, zeker bij mooi weer. Gelukkig hadden we de foto's nog.

Witte astrantium in de tuin van De Kleine Plantage, Eenrum. Hebben we gekocht voor naast onze bordeauxrode die juist nu mooi bloeit.

Blad en ...

bloem van de ??? uit dezelfde tuin. Als we ooit ruimte hebben....

Ernstig gesnoeide maar bloeiende Gunnera

Uitzicht op de buren.

Koffie en een broodje in de polder

De boer was gras aan het harkkeren op kinnen (moest de woorden opzoeken!)

Terwijl we zaten te eten waren we getuige van het eerste rondje buiten van een veulen.

Moeders bleef zoveel mogelijk in de buurt...

...maar kon hem af en toe niet bijhouden...

...en ze liet hem lekker uitrazen zolang hij uit de buurt van de andere paarden bleef.

Menkemaborg in Uithuizen.

Windlust, de molen in Zandeweer

De weem in Westeremden, waar Henk Helmantel woont en werkt.

Prachtige tegelvloer in de Andreaskerk in Westeremden

Gevelsteen van de Andreaskerk.

Godlinze, ook een prachtig wierdedorp. Wat die magneetjesverkoper daar toch doet?

 En tot slot 2 panoramafoto's van Noordpolderzijl.

Landzicht.

Zeezicht.

Vissoep en eikenbladsla.

Edit: Herpublicatie van mei 2006. Een of andere idiote organistatie legt een claim op mijn eigen foto's. Ga ik nog wel eens werk van maken, maar voorlopig dan maar zonder foto's. Gelukkig staan ze in een gesloten photobucket-album, dus ik ga maar eens uitzoeken wat ik terug kan claimen.

De tuin staat er mooi bij na 2 dagen wieden en opruimen, dus het wordt tijd om eens te kijken wat er al te eten valt. Dat is niet zo veel voor eind mei, alles is 4 weken later dan normaal of zelfs nog later. De peulen en bonen zijn net opnieuw gezaaid, die hebben het niet goed gedaan in de kou. Maar de kruiden doen het eigenlijk best, de tuinbonen en de sla ook. Er staat overal lekkere spontaan opgekomen koriander (dat wieden we niet) en de wilde rucola is ook spontaan opnieuw opgekomen en heeft uitgezaaid. Net als de rode eikenbladsla, daar hebben we al heel wat stekjes van uitgeplant en de eerste zijn plukbaar. Tijd om ervan te eten dus, met 2 lekkere recepten.

Geïmproviseerde vissoep.

200 gram koolvisfilet of kabeljauwfilet.
150 gram gemengde zeevruchten (die zo lekker is in paella)
handjevol koriander
2 winterwortels (ca. 400 gram)
groente naar keuze, in mijn geval morgen
een paar stukjes asperge
een paar plakjes courgette
een rode paprika
visbouillon (van blokjes of potje of zelfgemaakt)

Zet lekker de vis in de bouillon op het vuur en voeg de grove stukken wortel toe. Kook een paar minuten tot de vis gaar is en de wortel niet meer superhard. Voeg koriander toe, kruiden, zout en peper naar smaak en de helft van de andere groente. Laat de pan totaal afkoelen en de smaken lekker intrekken, bij voorkeur een hele nacht. Breng de soep weer aan de kook, voeg de rest van de groente toe en de zeevruchten. Leg in de kom of op het bord nog een takje verse koriander op de soep. Heel lekker met wat zelfgemaakte ciabatta (of afbakbroodjes.)

Sla erbij van eikenbladsla, rucola en botersla met een gekookt eitje en een dressing van olijfolie, citroensap, peper en kruiden (staat al een paar dagen te trekken) uitje uit eigen tuin erdoor snipperen en ik heb 1 van de lekkerste voorjaarsmaaltijden die ik ken, zeker als de zon schijnt.

Eet smakelijk!

Willem de Merode

In memoriam

Er is een schaduwspel van twijgen
en knoppen over 't zonnig grind,
en bloemengeur en licht en wind
verzaligen het grote zwijgen.

Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.


Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.

De dichter Willem de Merode (Willem Eduard Keuning, 1887-1939) leidde een tragisch leven. Enerzijds was hij een streng calvinist, anderzijds viel hij op jongetjes. In 1924 werd hij als schoolmeester betrapt op homoseksuele contacten met minderjarigen en veroordeeld tot 8 maanden cel. In 1939 schrijft hij na de jaarwisseling in 5 weken 71 gedichten waarna hij lichamelijk uitgeput is. Daarna is hij doodziek en overlijdt op 22 mei van dat jaar. De worsteling en de tegenstelling in het leven van Willem de Merode weerspiegelen in zijn verstilde poëzie.