Aaaaaaaaah!!!!!!

5½, 11....op naar 16½

27 maart 2000 Johan leren kennen. 27 september 2005 getrouwd.

27 maart 2011. Dubbel feest

Vandaag gevierd dat we elkaar 11 jaar kennen en 5½ jaar getrouwd zijn. Op naar de volgende mijlpaal. Lieve Johan, ik hou van je en ik hoop dat we minder tranen nodig hebben en nog meer lachen en genieten dan nu al. Zullen we nou vanavond eindelijk die champagne open trekken?

De klapekster

We waren een beetje druk vandaag. Eerst een huis kijken en vanmiddag achter een kraampje op een markt. En dat na heel drukke weken. Het lijkt wel of iedereen denkt dat de laatste maanden van het jaar druk zijn. Dus cursussen, overleg en vergaderingen, die plan je in de eerste maanden van het jaar. En daardoor stond onze agenda de laatste weken overvol. Maar goed, die heel drukke periode is geweest en goed afgesloten. Cursus geologie met goed gevolg (bijna) afgerond. Alleen nog een zaterdag op excursie. Cursus over het gebied afgerond. Misschien heb ik volgend jaar tussen de derde aflevering van de cursus geologie door nog tijd voor een cursus vogelherkenning. Verenkleed herkennen gaat nog wel, maar een geluid herkennen vind ik reuzemoeilijk.

Keep

Vandaag kon ik het nog redden met mijn kennis van plaatjes. Vanmorgen zat er heel kort een soort vinkje met een kuif op de schutting.Dat was een keep dacht ik. Of een kneu. Familie, wel een heel ander vogeltje, maar die naam, die lijkt zo op elkaar.Tot ik het vogelboek erbij pakte. Een keep dus, eerste gok was goed.

En even later terwijl we in de auto zaten zag ik een klapekster. Of een grauwe klauwier. Maar die zijn zeldzaam. Dus een klapekster. En weer had ik gelijk zag ik later in het vogelboek. En dat ik dacht aan een grauwe klauwier was nog niet zo gek. Ze zijn familie en ze lijken op elkaar. Zeker de mannetjes. Klauwieren hebben een beige buik maar zien er verder net zo uit. En ik weet dat ze in de buurt voorkomen. In ieder geval, ik had een goede dag. Twee vogels gespot die ik nog niet zo vaak gezien had. Hondsmoe, maar wel gelukkig van wat we gedaan en gezien hebben. En erg voldaan.

Klapekster

Prille lente

in het Strubben Kniphorstbos tussen Schipborg en Anloo. Voor de laatste keer hebben we de auto geparkeerd in het Paraboolduin, aan de noordkant. De nieuwe parkeerplaats is nog niet klaar, maar het hek rondom de nieuwe werkzaamheden wel. De laatste dingen moeten nog afgewerkt, maar er is heel veel veranderd. Dat wordt pas heel mooi zichtbaar als alles weer begroeid is, maar de contouren zijn zo aan het eind van de winter, met een felle zon, het best te zien.

Panorama van het paraboolduin

Dit was een lariksbos, nu kun je de galgeberg zien en de toplaag is weg

De karresporen bij D8 vanaf een grafheuvel. Hier is nog niets veranderd.

Deze roodborst vindt het routepaaltje bij hunebed D8 wel een fijn plekje, te zien aan de sporen

De galgeberg is mooi hersteld, het fietspad iets omgelegd.

Lente in Anloo

We houden erg van de esdorpen in Drente, maar misschien wel favoriet is het kerkdorp Anloo. Vooral de Magnuskerk uit de elfde eeuw trekt de aandacht en in de prille lente is de brink erg mooi. Hier gewoon een paar foto's, voordat we gingen wandelen in het Strubben-Kniphorst bos. Daar is fase 1 van het onderhoud bijna klaar, zodat je de archeologische kenmerken van het gebied weer heel mooi kunt zien. Maar die foto's komen in een volgend blog.

Magnuskerk Anloo gezien vanaf de toren

Magnuskerk Anloo gezien vanaf het schip

Mooi Drents vlechtwerk in een schuur aan de kerkbrink

Krokus in volle glorie

Speenkruid, de eerste bloempjes

Boerderij gezien vanaf de kerkbrink met alle kleuren krokus

Nachtegaal van slag?

In mijn berichtje van zondag vermeldde ik de nachtegaal die al op 13 maart boven in de boom zat te zingen. Mijn broer zag op de Veluwe op dezelfde dag een nachtegaal in de tuin van mijn ouders. Veel te vroeg in het jaar volgens vogelkenners. In het vogelboek staat dan ook: de nachtegaal is een zomergast en is in Nederland slechts te horen van eind april tot begin juni. Een fout in de determinatie zul je denken, maar dat denk ik niet.

nachtegaal

Mijn broer heeft het vogeltje een hele tijd gezien en hij weet wel wat van vogels. Ik heb zeker een kwartier geluisterd naar mijn nachtegaal en ik ken geen vogel met zo'n repertoire. Een zanglijster is een eentonige krasser vergeleken bij deze woordkunstenaar. Een boomleeuwerik zingt wel mooi, maar maar 1 deuntje. Een veldleeuwerik is virtuoos, maar hangt stil in de lucht tijdens zijn zang. Overigens hebben al deze vogels niet zo'n mooi afwisselend en compleet gezang als de nachtegaal.

spreeuw

Ik heb voor de zekerheid www.ratata.nl er nog eens op nageslagen en wat ik hoorde was een nachtegaal. De enige vogel die qua zangstem kan concurreren is een spreeuw. Maar in de boomtop zat een klein bruin onooglijk vogeltje, en dat is de spreeuw zeker niet. De spreeuw die in de nok van ons huis nestelt kan er anders ook wat van. Hij is een echte stadsjongen; ik heb de ringtones van Siemens en Nokia voorbij horen komen in zijn concerten. Maar als je ze vergelijkt is hij meer een variétéartiest, de nachtegaal meer een operazanger.

Nou weet ik dat de vogelboeken zeggen dat de nachtegaal pas zingt vanaf eind april, maar ik denk dat dat een beetje achterhaald is. Het klimaat verandert en dat is het duidelijkst te zien in de jaargetijden. Die beginnen eerder en zijn ook wat duidelijker te herkennen. De eerste melding van een zingende nachtegaal die ik kon vinden in 2010 viel op 30 maart. In 2009 werd er een zingende nachtegaal waargenomen op 5 april en in 2008 op 31 maart. Dat is dus standaard een maand vroeger dan eind april, wat nog in de vogelboeken staat. Ik hoorde een nachtegaal op 13 maart, 2 weken eerder dan wat tegenwoordig standaard is. Niet onwaarschijnlijk na een vroege winter. En nou maar hopen dat hij de bode was van een vroeg en lang voorjaar.

Wat doe je met zwerfstenen

Toen we in 2005 in dit huis kwamen wonen was de voortuin een zee van zwartgele waaltjes. De achtertuin was een zee van rode en roodgele waaltjes met een piepklein stukje verdronken gras. Niet precies ons idee van een mooie tuin, dus al in het vroege voorjaar van 2006 hebben wij een heleboel waaltjes gerooid, de tuin vol zwarte grond gestort en volgezet met mooie en bijzondere planten. Die waaltjes moesten ergens heen en we maakten er stapels van naast het huis, waar de carport moest komen. Heel mooi en aardig, maar de stapels werden groot en gevaarlijk hoog. Zeker voor spelende buurjongetjes, die allemaal een jaar of 6 bleken en allemaal graag een balletje trapten tegen nou juist die muur. Dus hebben we een deel van de waaltjes gebruikt om een plantenbak te vormen onder het raam.

Einstürzende Felsblocken

Dat heeft een jaar of 2 prima dienst gedaan, tot we alle zwartgele steentjes gerooid hadden die we kwijt wouden. Er ligt nog een kronkelend pad naar de voordeur en een strookje onder het raam. Wel zo handig voor de glazenwasser en de postbode. En voor ons natuurlijk. De geelzwarte waaltjes hebben we op Marktplaats gezet en we hadden al snel een koper. Hij had een oprit in precies dezelfde kleur en wou er nog wel wat vierkante meters bij. Eigenlijk precies 1 vierkante meter meer dan wat wij te koop aanboden, maar dat was snel opgelost door de plantenbak af te breken. Geen grote moeite: de steentjes hadden we alleen opgestapeld. En wij zijn fan van een wat natuurlijker ogende tuin, dus we wilden de plantenbak toch al gaan maken van zwerfstenen. En daar zijn we fanatiek aan begonnen.

Gelukkig bedekt de campanula veel.

We zijn nog steeds fanatiek aan het stenen verzamelen, maar.... Dat kan niet zomaar overal en bovendien zoeken we wel een beetje mooie stenen. En als we wandelen kunnen we wel wat steen meenemen, maar het aantal kilo's in de rugzak is beperkt. Zeker als je nog een eind wil wandelen. Dus doen we het langzaam aan en zoeken we vooral mooie stenen en stapelen we dit voorjaar weer een extra stukje plantenbakmuur. En heel misschien kunnen we dan de paaltjes op de hoeken van de plantenbak afzagen. Want die zijn nu wel erg lelijk. Het was een tijdelijke oplossing. En zeg nu zelf, 4 jaar is toch heel tijdelijk?

Met dank aan Aragog voor haar vraag en het idee voor dit blog.

Wandeling bij de voorde

De voorde, met touw en bruggetje en hoge afkalvende wanden.

Vanmiddag hebben we een wandeling gemaakt bij Papenvoort, door de voorde (6! veel te hoge overstapjes) en door het bos terug. Op het weggetje naar de voorde zagen we 2 reeën op volle vaart rennen. We zagen al gauw waarom ze het op een lopen gezet hadden. Over het pad reed een kleine rode Suzuki met 2 jongemannen. Het spijt me een beetje dat ik het nummerbord niet opgeschreven heb om door te geven aan de boswachter. Er zijn genoeg weggetjes waar je nog wel door het zand kunt crossen, hier verstoorden ze het wild. De voorde zelf was vredig als altijd, hoewel al dat nieuwe hekwerk het beeld wel ernstig verstoort. Bovendien werkt het niet, gezien alle verbogen draden, waar duidelijk mensen doorheen zijn gekropen.

Snelstromend water in de voorde

Prachtige oeverwanden voor een ijsvogel(nest)

De eerste madeliefjes. Er bloeit weer wat!

Korstmos en gewoon mos op een omgevallen boomstam

detailfoto korstmos en gewoon mos

Na een leuke wandeling door bos en langs de beek kwamen we redelijk dicht bij de auto opnieuw reeën tegen, moeilijk te zien maar dit keer rustig aan het grazen. En bovenin een grote oude iep zat een nachtegaal te zingen alsof het nooit winter geweest is en nooit weer winter zal worden. Heer en meester van het beekdal, met een groot repertoire en hij klonk ongeveer zo. Geluid 1 (mp3) Ik vond nog een mooie pagina, maar daar zingt de nachtegaal niet met zoveel verve als het mannetje wat wij hoorden. Geluid 2 en achtergrondinformatie

Het was al met al een prachtige wandeling.

Verlangen

Nog maar een keer Lingen

Gisteren hebben we lekker gewinkeld in Lingen. De parkeergarages staan wel op de kaart, maar de route ernaartoe niet. Het liefst parkeren wij bij de Lookentor en daar zijn 2 goede garages. Eén boven, bij de Mediamarkt, en 1 beneden, bij de Rewe. Ik heb maar eens even een kaartje gemaakt met de route naar beide. De rode route is de ringweg vanaf afslag 24 van de A31, naar de hoogbouw. De blauwe route komt vanaf afslag 25 en gaat naar de ondergrondse garage. Allebei prettig en ruim, niet zo duur en met de uitgang in het overdekte winkelcentrum.

Parkeergarage Lingen

Website Lingen. Website Lookentor (winkelpassage)

Kleine liefdesverklaring

Door Jean Pierre Rawie
uit: 'Wij hebben alles nog tegoed' 2001


Ik ben al bijna dood, en ik
zal nooit aan mensen wennen;
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen,


maar soms, tezamen in het huis
en in één bed tezamen,
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen,


heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent,
en dat al veel gevonden.

Stenen en rugzakken

De vuursteen op bovenstaande foto alleen al weegt 7,4 kilogram. En dat was maar 1 van de vele stenen die we meegenomen hebben vanmiddag. De hele stapel stenen bij elkaar weegt zo'n 20 kilogram. In een rugzak zo'n 2,5 km naar de auto. De rugzakken zijn nog heel, onze ruggen zijn dringend aan een massage toe

Zwarte zandsteen!

Diabaas? Basalt!

Syeniet! 

Egypte, 6 jaar geleden.

Tempel van Haptsjepsoet

Tempel van Horus

Piramide van Djoser

 
De sfinx

 

Caìro

Ideeën tuimelen door mijn hoofd

Kent u die uitdrukking dames en heren? Als muizen die tuimelen door de houtsnippers. Ik ben er zo druk mee, dat mijn gedachten niet meer tot stilstand komen. Hoeft ook even niet, behalve als ik slaap. Als ik die gedachten nou in slagorde weet te krijgen heb ik binnenkort groot nieuws. En anders gaat het leven door zoals het gaat. Met een cursus geologie die voorlopig mijn dinsdagavond vult. En dan thuis nog even zitten, om het allemaal te laten bezinken. Niet nog meer getuimel in mijn hoofd.

Knutselwerkje

De koffiezetter moest ontkalkt worden, de jonge kater was strontvervelend en tussendoor zat ik wat te knutselen. En toen kwam vanwege al die vervelende dingen zomaar dit vervelende ventje uit mijn vingers. Knip en plakwerk voor een druilerige dinsdagochtend.

En toen zag ik in de map nog een ander knutselwerkje. Ik gebruik hootsuite voor mijn twitter en die knutselen wat af zag ik. Misschien moet ik nog eens even uitzoeken of ik dit in kan sturen.

Kerstkaart van volgend jaar

Echtgenoot zat vlak naast de boom toen Yoda voor het eerst in de kerstboom klom. Hij schoot spontaan in de slappe lach toen hij het koppie ontdekte dat vlakbij zijn hoofd, als een verlichte kerstbal tussen de takken hing. Katerlief klimt in de boom en gaat dan liggen op een paar takken tegelijk, vlakbij de stam. En dan tikt hij net zolang tegen een bal of een ster tot die uit de boom vliegen. Succes! Of hij gaat op zijn achterpootjes op een stoel staan om een hoge bal uit de boom te tikken. Meestal lukt dat gelukkig niet. En als het wel lukt: alle ballen dit jaar zijn van plastic of ander onbreekbaar materiaal.

Vorig jaar woonde Yoda nog maar kort bij ons en hebben we maar geen boom opgezet. Dit jaar hebben we heel verstandig besloten om alle breekbare spullen in de doos te laten zitten. Onze glazen vogels en muziekinstrumentjes en mooie ballen met kraaltjes en figuren zitten er niet in. Alleen de kerstengel hangt er in, maar dan wel vlakbij de top en tussen de takken, zodat hij zelfs niet breekt als de hele boom valt. En die kans is er best met zo'n rakker.

We hebben normaal een hele reeks vogels in de boom, maar dit jaar beperkt tot een paar veren exemplaren waarvan we er meer hebben en die wel een stootje kunnen hebben. Daarvan zit er 1 blijkbaar onbereikbaar, de andere 2 zijn al gevangen. Gelukkig lag er 1 nog ongedeerd onder de boom, maar de andere werd door poes Tari keurig als buit ingeleverd. Ze vangt zo graag prooi voor ons.

Omdat dat vogeltje kapot is gingen we in het tuincentrum even kijken naar een vervanger. Ook handig voor in kerststukjes en het is altijd leuk om even te snuffelen tussen de afgeprijsde zaken. We vonden een doosje met roodborstjes, mooier dan de vogels die we nu hebben. Om te kijken hoe dat staat in de boom heb ik er vast 1 ingehangen, hoog bij de vogel die tot nu toe alles overleefd heeft. FOUT!

Die vogel overleefde wel. Maar de andere die nog in het doosje op tafel stonden maar ternauwernood. Zo'n plastic dekseltje heb je er als kat natuurlijk zo afgepeuterd. En al ruikt het niet als een vogel; het ziet er wel uit als vogel en dus is het prooi. Ik heb onze twee boeven de hemel in geprezen voor hun ontdekking en nog net op tijd het doosje veilig opgeborgen.

Volgend jaar zetten we de boom gewoon weer neer. Met voorzichtig net iets meer inhoud behalve op de onderste takken. Dat blijft het domein van plastic ballen en jonge katten.

Ganzen

Nog even een overzichtje gemaakt met hulp van de vogelbescherming. Die ook een mooie folder in pdf hebben trouwens. Hier vliegen heel veel brandganzen en dat was jaren geleden nog niet zo. En ook zwanen en kraanvogels komen over. Volgende keer dat ik dat heerlijke gegak in de lucht hoor ga ik met de hulp van bovenstaand fototje toch eens kijken of ik de andere ganzen ook kan herkennen.

Het nieuwe jaar ingewandeld

De zon scheen, de wereld is mooi en wij waren vrij vandaag. Een prachtige gelegenheid om even de spieren aan het werk te zetten en de brakheid eruit te lopen. Geen kater, dat krijg je niet van 2 glazen champagne. Maar wel de brakheid van dagen zwaar verkouden en hangerigheid en kort daglicht. Dus wandelschoenen aan, auto geparkeerd bij Oudemolen en lekker een rondje gewandeld. Niet zo heel ver, daarvoor was ik te moe. En ik kreeg een hongerklap. (Heel fijn zo'n oude reep in je tas die ooit hopeloos gesmolten is en uit vorm maar nog wel eetbaar als je een hongerklap krijgt en niks anders bij je hebt :-) En ik had koorts tegen het eind van de wandeling.

Maar het is er zo mooi. En je ziet nog altijd groei en bloei in januari. Trilzwammen, knoppen met blaadjes, ganzen en zwanen. Het blijft fascinerend die natuur. Mijn dynamo is weer opgeladen, al zijn mijn spieren moe.Het was niet heel laat vannacht, maar je slaapt toch niet met oud en nieuw. Er wordt zoveel vuurwerk afgestoken. Nog steeds trouwens, het is blijkbaar niet opgegaan in de mist van gisteren. En ik vind vuurwerk echt wel leuk, maar de dieren vinden er niks aan. We hebben een kelderkast die echt middenin het huis zit. Ver weg van het lawaai en een veilig hol. Daar is onze jonge kater ingekropen en hij zat er nog in toen wij om 2 uur naar bed gingen.

De oude poes is er al een beetje aan gewend, zolang ze maar vlakbij ons is gaat het met haar wel goed. Zelfs toen wij even boven met het licht uit keken naar wat siervuurwerk bleef ze vlakbij ons. Wat mij betreft verbieden ze het spul voor de losse verkoop. Gewoon centraal hier en daar mooi siervuurwerk is wel genoeg. De smog was zo dik gisteren dat ik niet buiten kon zijn. De stank hangt er vandaag ook nog, al is het een heerlijke ijskoude noordenwind die een boel schoon maakt. Maar de vogels zijn nog bang, de katten schrikken nog bij elke boem en alle dieren hebben het al moeilijk genoeg met de vroege winter. Ik wil werkelijk niet weten hoeveel vogeltjes er dood gaan omdat ze gedwongen worden om met oud en nieuw een rustige plek op te zoeken.

Verder klaag ik niet over de jaarwisseling. 2010 is dood, lang leve 2011. Een jaar zonder veel opzienbarends, geen hoogtepunten, geen dieptepunten. Wel veel zorgen, ook veel moois. Veel ziekte, maar dat hoort bij bejaarde ouders. Ook wel veel vreugde. Gewoon geen opzienbarend jaar. Dat mag 2011 dan weer worden. En ondertussen geniet u nog maar even van de mooie plaatjes. Doe ik het ook.