Vogel van kerstballen

Die techniek om kerstballen te breien is natuurlijk heel handig ook voor andere doeleinden te gebruiken.

Het kopje, half bruin half rood

Ik heb van 2 foamballen, wat ijzerdraad en wat kraaltjes een aantal roodborstjes geknutseld. De staart maak je door de laatste 6 steken niet af te hechten maar gewoon nog een aantal centimeters door te breien. De muts is een halve kerstbal met een klein puntje (iets minder snel minderen) en een minipompon. Die maak je het makkelijkst op een vork, of in dit gevel zelfs op een gebaksvorkje.

compleet met sjaal en muts vanaf de zijkant

De oogjes en snavel zijn van opgenaaide kraaltjes in de juiste vorm. Ik heb voor de snavel ook gedacht aan een stukje beukenootdop, maar gelukkig kwam ik dit zwarte puntige exemplaar tegen. De romp en kop zijn gewoon op elkaar genaaid bij de afhechting en dat wordt mooi gecamoufleerd door de sjaal. De pootjes ten slotte zijn van gebogen metaaldraad. Deze is van zilverkleurig, latere exemplaren zijn zelfs van zwart draad.

en vanaf de voorkant.

Ik gebruikte breipennen gemaakt van fietsenspaken; hoe fijner de draad en steek, hoe mooier het resultaat. Het is niet veel werk, maar het kost wel even tijd om alles af te werken.

Drouwenerveld

Drouwenerveld

Rondje Heest

Na een heel drukke periode hadden we vandaag eindelijk weer eens tijd voor een wandeling. Door de modder in de Heest, het natte gedeelte van het Balloërveld. Met een prachtig zonnetje erbij was dat erg lekker, al was het wel erg koud ook. We zagen de zon ondergaan vlak voor we weer bij de auto waren. De kleren mogen in de was, wij onder de douche. Wat heerlijk!

Onze schaduw in de Heest in de zon.

De wegen waren nat en modderig, met grote plassen.

en het veld was nog natter. Prachtig met tegenlicht.

Ook met de zon achter de wolken blijft een finaal afgeknapte zilverberk mooi.

De trekkers hebben diepe sporen achtergelaten in de bouwgrond. Sommige wegen waren zelfs met laarzen onbegaanbaar.

Een eik in een houtwal is prachtig vervormd en aangetast door een oude reuzenzwam.

Nog een oude houtwal, met vaak het enige begaanbare  pad.

Er was al volop gele trilzwam, dit is een hele mooie.

Elzenproppen en elzenkatjes. Nog een paar maanden en dan bloeien ze alweer.

Een broek die in de was moet en smerige laarzen.

Het Gasterensediep met een prachtige lage zon.

Even de laarzen spoelen in de voorde, vlak voor we weer bij de auto waren.

Tari

De laatste foto van Tari. 17 november 2012. 

Met zus Cleo als kitten in 1997/

Nog even buiten. 30 seconden maar. Maar toch even buiten.

En nog een lekker bakje eten.

En zoals ik me Tari heel graag herinner. In goede tijden, lekker op de bank in het zonnetje.

Rust zacht lieve Tari.

Hunebeddag

We zijn dol op hunebedden, en hebben alle 53 Nederlandse al wel eens of meerdere malen gezien. Ook de meeste Duitse hunebedden hebben we wel opgezocht, die in Emsland tenminste. Dus een hunebeddag is een leuk evenement voor ons, al waren de activiteiten met name voor kinderen. Maar even naar het hunebedcentrum, de nieuwe expositie over Welshe hunebedden bekijken en daarna picknicken bij een ander hunebed, dat is een leuke besteding van een zomerse dag.

Kinderen zaten echt stokbrood te bakken. Dat duurt best lang per broodje.

Bij het bronstijdhuis zat een groepje muzikanten op originele instrumenten te spelen.

Het kan goed zijn dat er vlas verbouwd werd in de Bronstijd, in ieder geval is het een mooie plant.

En eenkoorn met een paar korenbloemen ertussen lijkt zelfs heel waarschijnlijk. Maar er stonden ook aardappelen in de moestuin en dat maakt het dan weer volkomen ongeloofwaardig.

Het bronstijdhuis is gebaseerd op een prachtige hoeksteen, een mooi schoolvoorbeeld van een gneis.

De hunebedden bij Drouwen, D19 en D20. Geen idee welk nummer dit is.

Maar zo is wel mooi te zien hoe prachtig de kring van kransstenen nog is om het meest oostelijke. 

En deze foto is gemaakt richting het westen.

Een heel ander type hunebed, zonder kransstenen.

Maar met dubbel portaal. Ik zou wel eens willen weten welk hunebed ouder is. Beide hunebedden samen zijn de eerste die door moderne archeologen onderzocht zijn.

En tot slot 3 foto's van het prachtige korstmos op deze hunebedden.

Tast week 28

De steek voor de Tast van deze week is de up and down buttonhole of mirror buttonhole stitch. Een leuke variatie op de festonsteek en ik heb hem met veel plezier uitgevoerd.

Op het randje van mijn stramien heb ik eerst de steek geoefend en omdat het een logische steek is was dat niet al te moeilijk. De lus vasthouden hoeft ook niet, als je even geoefend bent zorg je pas voor spanning op de draad als de lus al niet meer los kan schieten. Zinnen die geen steek houden (pun intended) als je de steek zelf niet geoefend hebt, maar zodra je hem probeert weet je waar ik het over heb. Mijn laatste dubbele rij (de onderste) deed me zo sterk denken aan een rits dat ik

op een stukje schuim een klein werkje gemaakt heb met een jeans met goudkleurige rits. Door de flits komen de kleuren niet goed uit, het is echt jeansblauw met goud op groen foam, maar dat kun je zo niet goed zien. En ik heb geen zin meer om met de foto te wachten op daglicht. In ieder geval, de steek is erg leuk, erg variabel en erg toepasbaar met 1 nadeel. Weer moet je de naald steeds omdraaien, of de ondergrond. Geen ergonomische steek dus, en daardoor niet in mijn rijtje favorieten. Maar het resultaat staat wel in dat lijstje, dus wie weet wat ik nog verzin met deze steek.

Tast week 27

De steek voor de Tast van deze week is de bonnet stitch. Een steek uit 1923 en een bonnet is een soort hoed of muts. Zo een die ze droegen in Little House on the Prairie, of bij Laura Ashley. Een vrij eenvoudige katoenen muts/hoed dus, die wel wat versiering kan gebruiken. En dat lukt met deze steek zeker. Relatief simpel als je eenmaal de slag te pakken hebt, geeft het een heel leuk randje. Ik zou zelf kiezen voor de kleine versie, en dan 2 rijtjes tegen elkaar met de open kant in het midden. Maar ik kan me ook voorstellen dat juist de grote zwierige steek een mooie versiering is als de stof toch al wat patroon of bloemetjes bevat. En je zou er ook mee kunnen smokken denk ik, maar dan moet ik de steek nog eens op dun doek proberen. Op stramien viel hij mee, ik moest even de slag te pakken krijgen. Dat kun je ook zien, de bovenste rij is echt de eerste, naar onderen toe werd het steeds makkelijker om regelmatig te werken. En toen ik het eenmaal doorhad ging het steeds makkelijker. En de conclusie: het is een goede, bruikbare steek. Weer een blijvertje.

Tast week 26

De steek voor de Tast van deze week is de palestrina stitch, de steek uit Palestrina dus. Weer een knoopsteek en ik vind m....leuk! Het is niet zo'n priegelknoopsteek met draadjes die je om je naald moet wikkelen, maar gewoon eens simpele geometrische steek, met toevallig een knoop als je de volgorde goed uitvoert. Zeker een steek die ik vaker ga gebruiken. En wie weet verandert mijn mening over knoopsteken nog wel eens :-)

Tast week 25

Steek van week 24 en week 25. Aan de rommel kun je wel zien dat ik er geen lol in kreeg (of krijg.)

De steek voor de Tast van deze week is de cable chain stitch, de kabelkettingsteek dus. Best mooi en na een pauze (week 23) en een herhaling (week 24) hoop ik nu weer vol te houden met de TAST. Maar helaas vond ik ook deze steek tegenvallend. Het is weliswaar een kettingsteek, die ik wel leuk vind. Maar in combinatie met een knoop, en ik hou nou eenmaal niet van knopen. Dus ik hoop wel dat het niveau en de variaties van steken me aan blijven spreken, anders hou ik er na een half jaar toch echt mee op. Volgende week beter zeg maar.

Aardbei

Tweede keer oogst van onze aardbeiplanten, dit keer 480 gram. Nou ja tweede keer, al een paar keer een klein beetje geplukt voor op een beschuit of zo. Maar dit is dus al de tweede keer een grote bak vol. We eten het als toetje en vanavond hadden we er slagroom bij. En nou eten we dat echt niet zo heel vaak, maar die oude kat van ons is al zo geslepen, die komt al naar de keuken als ik de gardes pak. Verslaafd aan slagroom op haar oude dag. En eerlijk is eerlijk, ze krijgt altijd een lebbertje.