Valentijn en sollicitere

Na een poosje minder goed in mijn vel ben ik nu weer volop aan het solliciteren. Het scheelt natuurlijk dat het weer langer licht is op een dag. En al doet mijn rug erge pijn na een verkeerde beweging in bed maandagavond, vandaag zijn er 2 brieven de deur uit gegaan en dinsdag 1. Helaas is de vacature termijn voor de mooiste baan maandag afgelopen, terwijl ik vandaag pas de vacature vond. Maar ik ga het toch alsnog proberen, misschien scheelt het dat ze de vacature nog op hun eigen website hebben staan? Niet geschoten is altijd mis, en ik zou de baan graag hebben. Het werk is leuk, de doelgroep nog leuker. Maar zeker 1 van de banen van vandaag zou me ook erg aanstaan. Al was het maar omdat ik dan voor het eerst sinds lange tijd weer op de fiets naar het werk zou kunnen. Maar dat is bijzaak, ook de inhoud van het werk staat me wel aan.

En verder is het Valentijnsdag geweest en ben ik erg verwend met bloemen. Door de amaryllis die maar liefst zijn zesde bloem aan dezelfde steel geopend heeft. En dat terwijl diezelfde bol vorig jaar ook al uitbundig gebloeid heeft aan maar liefst 3 stengels. We hadden niet verwacht dat er dit jaar zelfs maar een bloem in zou zitten. En een roos van de plaatselijke PvdA, zonder kletspraatje aan de deur gebracht. Het was er te koud voor, voor dat verkooppraatje, gelukkig. En het mooiste boeket kwam van mijn man, die ook al een vogelvoederplank gemaakt had en een lieve kaart geschreven had. Ik heb hem ook een lieve kaart geschreven en die tekst is wel het fijnste kado om te geven en te krijgen. Maar de bloemen zijn ook wel erg mooi.

Sollicitatiebrief van Herman Finkers:

Mijne heren
Reagerende op uw advertentie waarin u personeel vraagt, overwegende en
aanvaardende zulks door u omschreven, mede overwegende voetnoot twee van uw
vacature, en wel zodanig dat derhalve concluderende als ondergetekende een
dergelijke functie te ambieren, verblijf ik
Hopende dat ik hiermee een sollicitatiebrief heb geschreven, teken ik
In afwachting van uw afwijzing, etc, etc



Sollicitere - Janse Bagge Bend
De perspektieve veur de toekoms die zeen nul komma nul
Al hèbse noa veul zjweite enne universitaire bul
Al bèste ongerwiezer, bankwirker of psycholoog
De komende joare bèste waarsjienlik wirkeloos

Doe mos sollicitere, sollicitere !
Hèbste al gesjreve ?
Viefensevetig breeve !
Den sjrief mer opnuuj !
Diene daag begint mit sjloape tot ein oer of teen
Doe kiks in de gezet of d'r neet urges baane zeen
Det vilt dich vies taege, doe sjleeps de res van diene daag
Doe veuls dich flink beroerd, doe krigs zenuwe oppe maag

Doe mos sollicitere, sollicitere !
Hèbste al gesjreve ?
Viefensevetig breeve !
Den sjrief mer opnuuj !

's Moandigs moste weer bie de sosjale deens zeen
Veur de zoveelste keer vèlste weer dae breef in
Zjwart wirke duiste sjtiekem, af en toe
Mer jong kiek oet want auch de kontroleur kik toe

Doe mos sollicitere, sollicitere !
Hèbste al gesjreve ?
Viefensevetig breeve !
Den sjrief mer opnuuj !

's Aoves es 't duuster wurt beginste pas te laeve
Doe kiks ens rondj, is neet urges get te belaeve ?
Doe geis noa ein Punk-band, missjien waal noa ein louche tent
Missjien geiste waal kieke noa de Janse Bagge Bend

Mer doe mos sollicitere, sollicitere
Hèbse al gesjreve ? Viefensevetig breeve !
Hèbse al gesjreve ? Zesensevetig breeve !
Hèbse al gesjreve ? Zevenensevetig breeve !
Hèbse al gesjreve ? Achensevetig breeve !
Hèbse al gesjreve ? Neugeensevetig breeve !
Hèbse al gesjreve ? Sjrief den mer opnuu

Geen spannende gebeurtenis

Wel buikgriep. Al dagen had ik hoofdpijn, een beetje onverklaarbaar als migraine. Ik kon namelijk wel licht en beeldscherm verdragen en dat is niet helemaal normaal bij migraine. Dus ik slikte af en toe een pijnstiller en probeerde vroeg naar bed te gaan en hoopte dat het over zou gaan. Ik schreef het eerlijk gezegd toe aan winterdip, en zo gek is zo’n dip niet eind januari/begin februari. Maar vrijdag bleek het buikgriep te zijn. Ik ben helemaal leeg nu en het is nog niet over. En ik vrees dat ik Johan ook nog aangestoken heb.

Maar goed, dat weerhoudt me er niet van om een paar foto’s te maken. Weer van Yoda die geniet van het feit dat er minder sneeuw ligt. Sneeuw is erg leuk en je kunt er erg leuk mee spelen. Maar zonder sneeuw kun je over schuttingen lopen en op stap in tuinen van de buren. Met je broer of met je papa of met allebei. Hij is lekker sociaal en kan goed opschieten met alle katten die in de buurt buiten zijn. Zelfs met de katten die standaard altijd ruzie maken of die standaard altijd alle andere katten mijden. Maar ik vind de foto’s niet goed gelukt, dus ik plaats ze hier niet.

Ik ben ook niet toegekomen aan het blogje over Top Gear. Nog niet de foto’s zijn er nog en meer dan van horen zeggen vertellen kan ik niet. Behalve over het tv programma dan. Het zit nog in mijn hoofd en het komt nog wel. Voor de zekerheid zal ik vast een titel aanmaken, dan vergeet ik het helemaal niet meer.

Ik ben gelukkig nog wel vorige week aan wandelen toegekomen, een klein rondje bij Anloo. De foto’s staan hier al een week, maar ik vind de kwaliteit van het filmpje niet geweldig. Helaas ben ik even kwijt hoe je een diavoorstelling maakt, dus tot die tijd blijft het filmpje staan.

Maar vandaag of gisteren was wandelen niet echt een optie. Ik heb geen draagbaar toilet bij me en dus gaat het niet. Ik was al blij dat ik naar de winkel kon om kattenvoer te halen en eten voor onszelf. Kattenvoer hebben we wel nodig nu, ze eten veel. En dan komt broer Drop ook nog eens elke dag langs, dus die eet ook nog een bakje mee. Groot voordeel is dat Drop alles lust, terwijl onze oude tante Tari erg kieskeurig is. Vandaar ook de tocht voor speciaal kattenvoer voor een redelijke prijs. Ze lust het merk blik niet meer waar ze wekenlang dol op was. Gewoon laten staan is de beste optie, over een week of 4 is het weer zalig natuurlijk.

En als je je niet lekker voelt is een pan erwtensoep geen logische maaltijd. Maar wel lekker en zelf gemaakt. Niet helemaal zoals het hoort trouwens, zonder spliterwten. Die heb ik ook wel in huis, maar ik had nog diepvrieserwten over van gisteren. Samen met een pakje erwtensoepgroenten uit de vriezer, wat spekblokjes en rul gebraden gehakt gaf dat een heerlijk soepje. En Johan lust dan wel geen snert, maar hij is er sinds deze winter achter dat hij het soms wel lust. Deze in ieder geval wel, de zelfgemaakte. Niet helemaal gepureerd, een heel klein beetje met de staafmixer. En ik vind het heerlijk want ik hou van snert.

En dan is er nog Valentijn over een week. Niet dat we daar druk aan doen, maar meestal schrijven we elkaar wel een kaart of lieve brief. Maar zo lief als de boodschap dit jaar was hij niet vaak. Ik had het gehad over een voederplank voor de vogels, omdat we alleen voer op de grond hebben en wat bollen aan een draad. Maar een veilige plek voor mussen en andere zittende vogeltjes hadden we eigenlijk niet. Maar zo'n plank op een paal staat hier gewoon niet goed, dus ik wou een plank aan de muur of aan de schutting. Dus vrijdag kwam hij uit zijn werk en had hij er 1 zelfgemaakt. Voor mij voor Valentijn. Maar iets eerder gegeven omdat het nog gaat vriezen en de vogeltjes hebben er nu behoefte aan. De mussen kunnen nu veilig en droog eten en de sneeuw schuift keurig van het dakje af. Zo lief. Maar dat is hij ook. Nu nog verzinnen wat hij krijgt dit jaar ;-)

Wandeling in Anloo

Bollen en tuinvogeltelling

Hartelijk dank voor uw deelname aan de Nationale Tuinvogeltelling 2010!
Wij hopen dat u veel plezier beleeft aan de vogels in uw tuin of op het balkon.

Dit is uw persoonlijke Tuinvogeltelling:

Ekster 2
Heggenmus 2
Houtduif 1
Huismus 13
Kauw 2
Koolmees 4
Merel 7
Pimpelmees 5
Roodborst 1
Spreeuw 19
Sijs 2
Ringmus 4

Op de site zijn de landelijke resultaten van de Tuinvogeltelling te volgen. Na het weekend maken wij de definitieve Tuinvogel top-10 van 2010 bekend. Een uitgebreid verslag met de telresultaten staat vanaf maart op www.tuinvogeltelling.nl.

Dat heb ik gisteren geturfd terwijl ik een half uurtje voor het raam zat. De bedoeling was simpel, tellen hoeveel verschillende vogels in een zelfgekozen halfuur je tuin bezoeken en ook echt even gaan zitten. Wat overvliegt telt niet mee, dus meeuwen heb ik niet op mijn lijstje staan en een heleboel mussen die in de meidoorn bleven zitten ook niet. Toch viel het resultaat niet tegen. Ik had een goed tijdstip uitgekozen, dat wel. Nadat de katten binnen zijn en liggen te slapen en voor de vogels zelf een dutje gaan doen, zo rond een uur of 1. Maar er zaten wel wat verrassingen bij. De mezen bijvoorbeeld, dat waren er meer dan ik dacht. En twee heggemussen is ook nieuw, we dachten steeds dat het er 1 was. Maar dat kan ook zijn omdat het paarseizoen bijna weer begint. IJs en sneeuw of niet; er wordt al weer druk gevochten tussen de mannetjes mus. En dat zal voor de andere soorten ook wel gelden.

Verder mijn wekelijkse update van de bollen. De bak met tulpen heeft het zwaar te verduren, vrijdag gooide onze bejaarde poes dezelfde bak om. Het is ook zo leuk om vogeltjes te kijken vanuit de vensterbank. Maar ze groeien gestaag zoals te zien is. De amaryllis blijft ook groeien, hij zal nu wel bijna op hoogte zijn. Als je goed op de foto's kijkt kun je vogels zien zitten bij de sneeuw die er nog ligt. We hebben ook een vast bezoekende duif in de tuin, die zit te scharrelen in de zaden. Daar zaten ook erwtjes en zonnebloempitten en maïs tussen, dus lekker voer voor een duif. Maar hij moet wel honger hebben om in zo'n kleine stadstuin op bezoek te komen.In de keuken doen de bollen het ook goed. De eerste narcis bloeit en ruikt heerlijk. Het is wel een bridal crown, maar met geel in het hartje. Zal wel kloppen, ik kende ze alleen met oranje in het hart. Wel een leuke variant en ik hou zo van die geur. En zelfs de kleine gele narcissen doen iets, dat had ik amper meer verwacht. Daarnaast zie je de witte hyacinten op uitbarsten staan. En daarachter zat terwijl ik fotografeerde eerst een vrouwtjesmerel op de tuintafel, daarna de roodborst. Eigenlijk wil ik nog een echte voederplank met overkapping voor vogels die niet zo makkelijk kunnen bungelen, maar tja. Waar moet dat dan weer staan of hangen? En het moet nog even gemaakt worden ook.Johan was er gisteren niet, die was met zijn zoon op stap. Wel lekker, naar Top Gear live. Ik mocht wel mee en ik wou ook wel mee, maar ik vond het een uitgelezen vader en zoon gelegenheid. Maar daarover blog ik later. Net als over de spannende gebeurtenis van 15 uur vanmiddag. Maar wil iedereen die dit toevallig leest wel even duimen?

Bloei en boef

Het valt soms niet mee om een jonge kat te hebben. Het valt soms om. Dat gebeurde met onze bak vol tulpenbollen in de vensterbank deze week. Gelukkig zijn de bollen niet beschadigd, maar de bak is wel kapot. Geen ramp, het is een tijdelijk bakje wat we voornamelijk hebben voor het optrekken van zaad. Maar toch: rotzooi op de vloer, geschrokken kat, geschrokken Johan en geschrokken ik.

Yoda was op weg naar de gieter. Hij is dol op water en hij ontdekt het echt. Drinken uit het bakje met schoon water wat ze voor je klaarzetten? Doe niet zo absurd! Je drinkt lekker belegen regenwater uit de vogeldrinkbak. Of uit het putje van de droogmolen. Of uit de wc. En daar ga je bij staan als er doorgetrokken wordt. Gelukkig hebben wij geen makkelijk te bedienen hendeltje aan de wc zitten, anders zou hij leren hoe hij hem zelf door kan trekken. En als we douchen komt ie ook naar boven rennen. Om gefascineerd te kijken hoe het water door het putje wegstroomt. Of om op de wasbak te klimmen om het straaltje uit de kraan te drinken.

En uit de gieters in de vensterbank, daar kun je ook heel erg lekker uit drinken. Of dat water te gebruiken om je helemaal te wassen zoals op dit moment. Het is regenwater, dat geef ik toe, dat zou ik ook lekkerder vinden dan gechloreerd leidingwater als ik zo'n fijn reukorgaan had. Maar goed, het blijft een grappig fenomeen. Behalve als daarbij de bloempotten sneuvelen. Die het toch al zwaar te verduren hebben nu er al weken zoveel sneeuw ligt. Want droge warme aarde binnen wint het toch van de kattenbak en de sneeuw buiten als plekje om te plassen. Het is (nog) niet gelukt, maar wel geprobeerd. Vooral de grote pot van de ficus is al een aantal keren doelwit geweest. Gelukkig is het bijna weer lente ;-)

De bollen in de vensterbank zijn flink gegroeid. Die in de blauwe bak bloeien zoals voorspeld, maar ik had niet door dat ze al zo snel met zoveel bloemen zouden komen. De witte bloempjes zagen we ontvouwen, de blauwe krokussen ook. En toen zagen we voorzichtig geel bij de iris tevoorschijn komen, maar gisterochtend stond niet de gele maar de blauwe opeens vol in bloei. De gele is er in de loop van de dag bij gekomen en nu is het wachten alleen nog op de witte narcissen. Die zullen nog wel even op zich laten wachten ook, de steel moet nog groeien.

Ook leuk doen de witte hyacinten het, je ziet echt voortgang. Of de gele narcissen daarnaast nog op tijd geplant zijn betwijfel ik, maar ik heb maar geduld. En de lange bakken in de vensterbank vertonen ook allemaal groei, al zijn het gemiddeld nog wel heel kleine bolletjes. Meer groene spriet dan bloei zal dat worden, maar ook daarvoor geldt: ik heb wel geduld. Je kunt de natuur wel iets versnellen en manipuleren, maar de bollen hebben ook gewoon de tijd nodig.

De amaryllis groeit gestaag door. De ander is bijna uitgebloeid, de witte uit het verjaardagsboeket van Johan is op zijn mooist nu. We hadden helemaal niet direct gezien dat daar zo'n mooie spierwitte amaryllis in zat, maar nu valt hij wel op. Tussen eucalyptus en alstroemeria en hydrangea en rozen en lysianthus zou je dat niet verwachten, dat zijn allemaal echte blikvangers. Maar door zijn grootte en kracht en glimmende kelkbladen en prachtige lange meeldraden en stamper blijft dit de topper van een prachtig boeket.

Een andere boevige actie van Yoda is dat hij het brood voor de vogeltjes op blijft snoepen. Alsof hij al niet genoeg voer krijgt. Zijn bakje harde brokjes staat altijd klaar, twee of zelfs driemaal daags een beetje blikvoer of een half zakje lekkers.... Hij wordt verwend, maar dat kan allemaal natuurlijk niet tippen aan broodkruimels met zonnebloemolie. Ik ga zo even een heleboel brood wat oud ligt te worden omzetten in kruimels en dan vries ik het in. Kan ik elke dag dat er nog sneeuw ligt of dat het kouder is een handje pakken, olie erover en buiten leggen voor de mussen, merels, spreeuwen en roodborst en andere liefhebbers. Sinds zaterdag hangt er zelfs een speciale vetbol met pindameel en insecten er in, voor de kleine insecteneters. Mezen en heggenmussen hebben we hier ook veel, en die kunnen weliswaar op zaad overleven, maar een beetje insect zal ze goed doen. Het blok hangt in de braam, dus goed bereikbaar. En het brood gooi ik tegenwoordig pas buiten als de katten hun grote middagdut doen. Nu dus ongeveer. Wat ze dan nog vinden als ze voor de avondmaaltijd weer buiten struinen mogen ze hebben. Dat is tweede keus, dat vinden de vogeltjes niet erg.

Bollen

Gisteren hebben we onze bollen eindelijk in bakken geplant. Rijkelijk laat geef ik toe, maar niet te laat. Ik dacht dat de kans verkeken was, december is wel zo'n beetje het laatste moment om bollen te planten en het is al weer half januari. Maar de bollen van vorig jaar bleken mooi uitgelopen te zijn, dus we hebben ze toch nog in bakken geplant. Samen met een mooi bloeiende amaryllis in een vaasje en een knop uit een amaryllis van vorig jaar en een gekregen bos tulpen geeft het toch een geweldig voorjaarsgevoel.

We hebben er nog een paar bolletjes bij gekocht uit het tuincentrum. Uitgelopen bolletjes in kleine bakjes, best voordelig per 5. Samen in een blauwe bak geplaatst, dat is de enige lange bak waarvan we weten wat de kleur gaat worden. Want de zelf geplante bollen in de terracotta bakjes zijn een mengelmoes. We weten wel ongeveer waar de krokussen, de sterhyacinten, hyacinten, narcissen en tulpen zitten, maar de kleur is helemaal onbekend.

En dan staan er nog 2 ronde bakjes in de vensterbank. Eén met hyacinten, vers uit het tuincentrum. Die gaan wit bloeien als het goed is, en heerlijk ruiken. Was het maar vast zover. En rechts staan gele kleine narcisjes, uit bollen die we dit najaar ergens gekocht hebben voor een minimaal prijsje. Die moeten eigenlijk in de tuin, maar we weten niet goed waar dat nou ook al weer de bedoeling is. We hebben best veel kleine witte narcissen in de tuin, bridal crown, maar weinig gele. Vandaar deze mini's, die in de tuin worden gezet als ze uitgebloeid zijn. Kunnen ze volgend jaar mooi daar bloeien en nu genieten we er binnen van. Ik ben van plan om elke week een foto te nemen om te zien hoe hard ze groeien. De blauwe bak is nu al zichtbaar verder dan bij het planten, dus daar bloeit volgende week wel wat.

In de vroege herfst hebben we al vetbollen en pindaslingers opgehangen en daar is best goed van gegeten. Maar met al die sneeuw is het nog moeilijker voor de vogels, dus we strooien nog gewoon zaad en vruchtjes (bramen en frambozen uit de vriezer) bij. We kregen de tip om brood met olie buiten te leggen in kleine stukjes en dat blijkt inderdaad te werken. De merels, spreeuwen en mussen komen er op af en vechten er zelfs om. Dat laatste moeten ze eigenlijk niet doen, maar ja, het zijn dinotjes he? Maar goed, het doet zijn werk en dat is fijn. Deze winter is hard voor de vogels en vorig jaar zijn er ook al veel dood gegaan. Nu maar hopen dat het dan een goed voorjaar voor ze wordt. In ieder geval hebben de mussen hier nog ouderwetse dakpan nestjes om in te slapen en schijnt vandaag de zon.

Update: Ook nog een foto kunnen nemen van het roodborstje wat al een hele dag fourageert in onze tuin

Shaun the sheep

Shaun The Sheep

Wij zijn dol op shaun the sheep. En in het clipje kun je zien waarom.

Oudemolen in de sneeuw, 3 januari 2010

Nieuwjaar

En weer is er een jaar voorbij. 2009 is niet zoals 2008 de deur uitgegaan met een rotschop. Maar het is niet een fantastisch jaar geworden. Ach ja. Het had wat hoogte en dieptepunten. Hoogtepunt was natuurlijk de vakantie in Namibië. Hoogtepunt was ook zeker de komst van Yoda. Hoogtepuntje was een positieve decembermaand met oplossingen in plaats van doorgaand gezanik. En hoogtepuntje was ook de reis naar Winterberg. Een minireis, 1 weekend lang, maar toch echt vakantie.

De kerstvakantie is bijna voorbij, het oude jaar is helemaal voorbij en dan schijnt het tijd te zijn voor goede voornemens. Behalve dat ik die niet echt heb. Ik ben al een andere koers gaan varen, dat wil ik doorzetten dit jaar. En ik wil opnieuw het dieet oppakken dat geweldig gewerkt heeft voor de feestmaand. Ik ben een beetje bang voor wat de weegschaal volgende week gaat zeggen, maar goed. Ik weet nu dat ik er 15 kilo af kan krijgen en hoe dat moet. Dus die extra kilo's van de feestdagen krijg ik er ook wel af. Ik denk zelf dat de oliebollen nog het meest funest zijn van alles wat ik gesnoept heb. Mocht even van mezelf, even niet opletten. En even af en toe een beetje chips, mijn grootste zonde tegen de lijn.

Maar goede voornemens in het algemeen? Die werken bij mij beter op andere dagen dan op 1 januari. Ik heb wel een aantal leuke plannen. Zo gaan we samen in mei naar een concert van Boudewijn de Groot. Heerlijk toch, even genieten van zijn muziek. En we gaan op vakantie, maar we hebben nog geen idee waarheen. Niet zo ver als vorig jaar, maar wel lekker weg. Misschien de Balkan, misschien een eiland in de Middelllandsche Zee. Misschien toch Oostenrijk of Tsjechië. Dat moeten we nog uitzoeken. Rondreis of appartement moeten we ook nog beslissen. Zelf de vrijheid om te bedenken wat je die dag wilt is heerlijk, maar met een rondreis zie je ook wel veel.

En verder: de gewone dingen. Werk zoeken wordt voor mij zo langzamerhand standaard. Ik ben al jaren geabonneerd op sommige e-mail vacaturebanken. En doorgaan met cursussen doen, een ander huis zoeken, plannen maken en realiseren. Plan A, plan B, plan C en D. Zucht. Misschien dat er nu eens 1 bij zit die goed gaat? Op naar een geweldig 2010 dus maar. Melancholie de deur uitschoppen, koud weer met kraakheldere lucht verwelkomen, jas aan en naar buiten.

Na regen komt sneeuw.

Het was nat afgelopen weekend en nu is het wat kouder. Dus de nattigheid zal nu bevroren zijn en dan een laagje sneeuw erover.... Geen weer om zomaar te wandelen, want je ziet werkelijk niet waar je loopt. Maar nog wel even een mooie foto van afgelopen zondag, met zonneschijn een veel, heel veel nattigheid.

Voor Yoda is het de eerste sneeuw in zijn nog korte leventje. Dat was gisteravond even eng en vies en nat. Maar vanochtend was het dikke pret, helemaal toen ik ook nog een pad ging schuiven in de sneeuw. Ondertussen is er al weer meer gevallen en dart de jonge kat voor de tigste keer in de sneeuw. Terwijl hij loopt verzamelt zijn adreskoker een sneeuwbal om zich heen, en dat is ook een koddig gezicht. Net de Kerstman die dan binnenkomt, met een wit balletje. Het kostte alleen wat moeite om hem netjes zichtbaar op de foto te krijgen, want stilzitten is er niet bij. Daarvoor is het ook veel te leuk allemaal!

Het is een mooi gezicht, de sneeuw op daken, auto's, planten en vuilnisbakken. Het geeft wel wat verkeerschaos, maar dat is niet zo heel erg. Als je er perse uit moet neem je een noodpakket mee, zoals wij in de auto hebben. Met wat chocola en warm water en theezakjes en een flesje water en een lege fles voor hoge nood. En een plaid en handschoenen, ook wel raadzaam.

Ik ga koffers pakken, of eentje dan, voor een nachtje hotel. Even naar de kerstmarkt en even naar de sneeuw. Dat laatste is misschien overbodig omdat wij het hier nu ook hebben. Maar dat wisten we nog niet toen we boekten. Gelukkig hebben we een huis en kattenoppas. Die ze lekker gaat verwennen, al mogen ze even niet buiten komen. Pfoe, dat gaat nog wat worden, 2 dagen binnen. Alvast een voorproefje voor oud en nieuw. Ik hoop dat de oogartsen gelijk krijgen en dat vuurwerk afgeschaft wordt. Voor mij hoeft het niet, en voor huisdieren is het een ramp. Hier en daar georganiseerd vuurwerk is net zo mooi, veel goedkoper en veel beter voor het milieu.

Jacques Brel

Ik ben gek op echte mooie chansons. En Jacques Brel heeft daarvan een aantal heel mooie geschreven en gezongen. Zoals deze:



Bien sûr nous eûmes des orages
Vingt ans d'amour c'est l'amour fol
Mille fois tu pris ton bagage
Mille fois je pris mon envol
Et chaque meuble se souvient
Dans cette chambre sans berceau
Des éclats des vieilles tempêtes
Plus rien ne ressemblait à rien
Tu avais perdu le goût de l'eau
Et moi celui de la conquête

Mais mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore tu sais je t'aime

Moi je sais tous tes sortilèges
Tu sais tous mes envoûtements
Tu m'as gardé de piège en piège
Je t'ai perdue de temps en temps
Bien sûr tu pris quelques amants
Il fallait bien passer le temps
Il faut bien que le corps exulte
Finalement finalement
Il nous fallut bien du talent
Pour être vieux sans être adultes

Oh mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore tu sais je t'aime

Et plus le temps nous fait cortège
Et plus le temps nous fait tourment
Mais n'est-ce pas le pire piège
Que vivre en paix pour des amants
Bien sûr tu pleures un peu moins tôt
Je me déchire un peu plus tard
Nous protégeons moins nos mystères
On laisse moins faire le hasard
On se méfie du fil de l'eau
Mais c'est toujours la tendre guerre

Oh mon amour
Mon doux mon tendre mon merveilleux amour
De l'aube claire jusqu'à la fin du jour
Je t'aime encore tu sais je t'aime

Heel mooi vertaald door Herman van Veen:


Liefde van later...

Als liefde zoveel jaar kan duren....
dan moet het echt wel liefde zijn.......
ondanks de vele killen uren...
de domme fouten en de pijn...

heel deze kamer om ons heen
waar ons bed steeds heeft gestaan
draagt sporen van een vuil verleden
die wilde hartstocht lijkt nu heen
die zoete razernij vergaan
de wapens waar we toen mee streden

Ik hou van jou...
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou,,
langs de zon en maan tot aan het ochtend blauw..
ik hou nog steeds van jou

jij kent nu al mijn slimme streken
ik ken al lang jou heksen spel
ik hoef niet meer om jou te smeken
jij kent mijn zwakke plaatsen wel

soms liet ik jou telang alleen
misschien is wat jij deed verkeerd
maar ik had ook weleens vriendinnen...
we waren jong en niet van steen
en zo hebben we dan toch geleerd
je kunt altijd opnieuw beginnen

ik hou van jou..
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs de zon en maan tot aan het ochtend blauw
ik hou nog steeds van jou

we hebben zoveel jaar gestreden..
tegen elkaar en met elkaar.
maar rustig leven en tevreden
is voor de liefde een gevaar...

jij huilt allang niet meer zo snel
ik laat me niet zo vlug meer gaan
we houden onze woorden binnen
maar al beheersen we het spel
een ding blijft toch altijd bestaan de zoete oorlog van het minnen...

ik hou van jou
met heel mijn hart en ziel hou ik van jou
langs de zon en maan tot aan het ochtend blauw
ik hou nog steeds van jou

Pas op: nat!

Het was een stralende zondag gisteren, dus tijd voor een eindje lopen. Niet door een toch al kaal bos, maar langs de rivier waar nog genoeg te zien zou zijn. En dat viel niet tegen. We waren nog geen 100 meter op stap en troffen al een nieuwe zwam aan, voor ons nieuw tenminste. Gezien de kleur en de standplaats moet het de Bleekbruine bekerzwam zijn. Er stonden ook nog zwammen op steeltjes, helmmycena o.a.

We liepen het pad tegen de voorgestelde richting in, en we hadden dus geen paaltjes of iets dergelijks om ons te oriënteren. Nou is het toch al zo dat deze groep van 11 wandelingen miniem voorzien zijn van paaltjes. Er staat er alleen 1 als de omschrijving dat vraagt, maar de richting moet je maar uit de kaart halen. Enfin, we vonden onze weg wel langs een houtwal. Maar even later was het goed zoeken over een terrein waar de bomen gerooid waren. De plooiing stond vol water, zeker in de sporen van de zware machines. We besloten een beetje om te lopen over hoger terrein en dat was een goede keuze. We kwamen met droge voeten over en vonden het begin van het pad terug, zelfs compleet met paaltje. Maar door onze omleiding zagen we een soort beige trilzwam die we anders gemist hadden. Het moet iets van een klontjestrilzwam geweest zijn denken we, maar dan wel een groot exemplaar. Gezien het feit dat de gerooide bomen voor het merendeel berken waren kan dat prima.

Omdat het toch al niet zo makkelijk was om het pad precies te volgen besloten we om nog een stukje extra te lopen. Dan konden we even kijken hoe het in de uiterwaarden stond, en verder klauteren langs een hoge helling boven een meander. Erg mooi was dat en fijn dat er een nieuw pad loopt daar. Nou nog zorgen dat de mountainbikers er niet meer komen. Die mogen vrijwel overal in de omgeving fietsen, maar nou net niet daar. En je begrijpt het al: als je fietst ga je te snel om zo'n bordje te lezen, dus er wordt massaal gefietst. Op zich niet zo erg, maar ze vernielen het toch al modderige pad nog erger, wat het voor wandelaars hier en daar onbegaanbaar maakt. Gelukkig bleek het zelfs voor een ATB te drassig even verderop, je zou ook eigenlijk laarzen aan moeten. Met onze hoge wandelschoenen lukte het net.

Erg mooi was het; door een weiland langs kwelwater. Zien hoe mooi de zon scheen op het anaerobe water. Over het bruggetje en door een oude houtwal. Daar waren we ongeveer halverwege en we wisten van een vorige wandeling dat er dan weer een erg drassig en lastig stukje zou volgen. Maar goed, geen probleem, er was een korte omweg in te lassen. Dat bleek nodig ook, de ingang van het pad was alleen te herkennen als een diepe plas. Dus een omweg gelopen, maar dat loste niet veel op. Ook het volgende pad de weilanden in bleek niet begaanbaar, hoewel we het nog een stuk geprobeerd hebben. Maar na een paar honderd meter werd het niet alleen te drassig, maar was ook de wandeling onherkenbaar.

Dat was wel lastig, want het enige bruggetje wat wel begaanbaar was betekende kilomters omlopen. Dat hebben we toch maar gedaan, om door een dorp terug te lopen naar onze auto. Even de pas er flink inzetten, want het begon laat te worden. Of niet laat, maar het is nou eenmaal 1 van de kortste dagen van het jaar. Dus kwart over 4 is dan aan het eind van het zonlicht. In de auto reden we richting het westen nog net de ondergaande zon tegemoet. Doodop van het lopen door heel nat land en de kilomters omweg, maar zeker voldaan van al het moois wat we gezien hadden.

En dat na een week die toch al niet slecht was, met een gehaald examen en een gesprek over een baan. Niet niks zo'n week zo vlak voor het nieuwe jaar. Gelukkig is het bijna kerst en vakantie.


Alle afbeeldingen van paddenstoelen bij dit stukje komen rechtstreeks van soortenbank.nl

Heideknotszwam en Sinterklaas

Mooi woord is dat; heideknotszwam. Gisteren gezien tijdens onze natte wandeling. Matig algemeen en een paddestoel van de rode lijst. Vorig jaar voor het eerst gezien langs dit pad en nu gelukkig weer. Hij houdt duidelijk van nattigheid; tijdens een eerdere wandeling langs hetzelfde pad in oktober was er nog geen te zien.

Het was best mooi weer 's ochtends, dus we zijn nog in de auto gestapt en naar het bos gereden. Vanaf het moment dat we daar aankwamen begon het te regenen, maar we zijn dapper toch een wandeling gaan maken. Met de laarzen aan en die hadden we wel nodig. En een kleine, verwaaide paraplu voor de buien. Die ging steeds verder stuk en is in de prullebak op de parkeerplaats achter gebleven. Geeft niet, hij had zijn tijd wel gehad en heeft toch nog geholpen. En nat worden is ook niet altijd erg als er thuis een warme douche en een kop glühwein op je wacht.

Sinterklaas heeft hier niet veel gebracht; hij weet dat dat niet hoeft. Voor mij een stukje marsepein van het varken, dat werd erg op prijs gesteld. Voor Johan een rol koekjes met spikkels, ook heel fijn. En voor ons samen een oplossing van een langdurig conflict. Heel voorzichtig durf ik te beweren dat er een eind aan komt. En dan kan ik eindelijk genezen en echt verder. Hoewel; ik heb deze week al weer een sollicitatie de deur uit gedaan. Eens moet dat toch lukken he?

Straks ga ik rozen halen voor een kerststukje. Dat heb ik al een poosje in mijn hoofd zitten, dat ik dit jaar eens rozen wil met kaarsen ertussen. Nog even kijken of ik wat groen erbij kan verzinnen. In ieder geval staat de skimmia in de tuin prachtig in de knop, daar kan ik wel wat uit plukken. De kerstkrans hangt ook al weer op de deur, ter vervanging van de rode herfstkrans. Die is ook mooi, maar de kerstkrans heeft sentimentele waarde. Die hing al op de voordeur voor dit huis ingericht was. Meegebracht van een Duitse kerstmarkt en nog altijd heel mooi.

En die arme Yoda is vanmorgen naar de dierenarts gebracht. Om een je-weet-wel kater te worden. Hij is nu ruim 6 maand en soms stontvervelend. Dus het wordt tijd, maar ik heb wel medelijden met m. Hij moest vanaf gisteravond 6 uur nuchter blijven en vanmorgen was hij het echt goed zat. Om half 6 zat hij te mauwen en ruzie te zoeken met Tari. Dus ik haal straks ook wat kattenmelk en vis voor hem. Hij moet nog een paar dagen binnen blijven ook, dat zal hij ook niet fijn vinden. Maar goed, kan hij vast wennen aan binnen blijven met oud en nieuw. Dan wil ik m ook niet op straat, dus na de kerst krijgt hij huisarrest.

Al weer 2 weken later

Er staat brood in de oven te rijzen, op 50 graden. Morgen is het weer een werkdag, het weekend is bijna voorbij. Het is al weer 2 weken geleden dat ik geblogd heb, maar dat is ook niet zo raar. Er is iets teveel gebeurd om op te schrijven, en ik heb al veel geschreven in die 2 weken. Ik heb me onder andere aangemeld voor een examen SVH, Sociale Hygiëne en Veiligheid is dat. Dat heb je nodig voor vrijwel alles in de horeca, dus het leek me wel handig om dat in ieder geval te hebben. Nog 10 nachtjes slapen en dan moet ik al. Het gaat wel lukken, hoewel ik iets harder zal moeten studeren dan tot nu toe. Er zijn wat dagen uit mijn schema gevallen, maar ik haal het wel. Het huiswerk bestaat maar uit 6 hoofdstukken en ik heb er al 2 gedaan. Bovendien bestaat het uit 6 proefexamens waarvan je maar 60% goed hoeft te hebben. Net geen appeltje eitje, maar zeker niet al te moeilijk voor mij.

Ik ben druk geweest met van alles, o.a. met een bedrijfsplan. En ik ben totaal onverwacht naar Harderwijk geweest en dat is toch ook niet naast de deur. Niet dat ik voel dat ik me zo nuttig heb gemaakt, maar toch. Ik was er en ik heb heerlijk gebabbeld met een dame van 5 jaar. Dat doe ik ook niet alle dagen.

<-Drop die zijn lippen aflikt na het eten.
Ik babbel wel elke dag met een man van 6 maanden en ik geef elke dag eten aan 2 mannen van 6 maanden. 15 november was Drop opeens terug, toen kwam hij die maandag nog weer en heb ik hem op de foto kunnen zetten. Daarna zag ik hem niet vaak meer, af en toe nog. Maar zaterdag was hij weer in huis en bleef ook even rustig eten. Aaien mag ik hem nog niet, maar hij wordt steeds rustiger. Vorige week zondag en maandag kwam hij ook, en nog een paar keer kort door de week. Gisteren was hij er weer uitgebreid, en mocht ik hem na het eten even volgen zelfs. Ik zat op mijn hurken en hij kwam naar me toe. Ik mocht hem 2x heel vluchtig en licht aaien, en toen ging hij verder. Vandaag is hij zelfs 2x op bezoek geweest. Wie weet wordt hij gewoon nog weer tam, ik hoop het wel.

-> Yoda met zijn knuffel, Mr. Big.
Als dat lukt gaat hij samen met zijn broer naar tante Dokkie, om hem een lot als zwerfkat/boerderijkat in het asiel te besparen. Hij zou tegen de muren opvliegen en er een vreselijk trauma aan overhouden. Langzaam temmen en weer vertrouwd maken is feitelijk zijn enige kans. Zijn broer heeft in januari een afspraak bij tante Dok staan om een je-weet-wel kater te worden. Dat is wel even een beslissing, maar al dat ongebreideld nieuwe katjes op de wereld zetten is ook niks. Hij is nu helemaal officieel van ons. Zijn moeder bleek zijn vader te zijn, zijn nieuwe eigenaar wou niet toegeven dat hij van hem was en de eigenaren van zijn moeder wilden hem wel kwijt. En Drop willen ze ook wel kwijt trouwens, al noemen zij hem Bob. Dus als die tam is wordt die ook officieel van ons. Yoda is jarig op 10 mei, en dus wat ouder dan wij gedacht hadden. In ieder geval is hij gezond en woont hij met veel plezier bij ons.

Verder zijn we al naar de eerste kerstmarkt van dit jaar geweest, hoewel dit najaarsmarkt heette. We konden hem haast niet vinden; hij was niet in het centrum zoals aangekondigd en de bordjes waren niet verlicht. Het was best een aardig marktje, met de gewone rommeltjes en wat eten en zo. Maar heel compleet was het niet helaas. Of niet helaas, ik ruik kansen!

En we hebben nog gewandeld in het bos, tussen de paddestoelen. Die zijn laat dit jaar en dat vinden wij geen ramp. Dan zie je nog eens een heleboel gele trilzwam op 1 tak, of een boomstronk vol judasoor. Dat is eetbaar, maar of het er nou zo smakelijk uitziet. In ieder geval hebben wij het laten zitten. Het was gewoon al fijn om door het bos te banjeren, en door de heel natte plekken in de paden te soppen zonder al te veel anderen tegen te komen. En zonder regen op ons hoofd. Al is de nieuwe hippe paraplu er al, ik gebruik hem toch liever niet.

Bezoek

Vanmorgen was Drop even op bezoek. Johan gaf de katten ontbijt en hij zag hem zitten op het tafeltje onder het keukenraam. Net als vroeger, alsof er niets gebeurd is. De laatste foto die ik van hem kan vinden is van een maand geleden, en dat klopt wel ongeveer. Maar vanmorgen was hij er. Liep binnen, viel op het eten aan en vloog even vechtend door de kamer met zijn broertje. Niet dat dat nog vriendjes zijn, daarvoor zijn ze ondertussen te oud. 5 maanden en pubers. Ze wisselen hun tandjes stuk voor stuk (tenminste, dat doet Yoda nu) en zullen binnenkort wel krols worden. Hij zag er goed uit, heeft eerst in huis en later in de tuin nog even met zijn broer gespeeld en is toen weggegaan. Ik hoop dat we hem nog vaker zien en dat hij goed verzorgd wordt. Maar zo’n luxeleventje als zijn broer heeft hij niet. Hoeft ook niet, zelfs toen ze er allebei nog waren zat hij minder binnen. Hij is een echte buurtkater, een struiner en ontdekker.

Het was nog mooi weer en we zijn nog even gaan wandelen. Vanuit Rolde, over de Slokkert naar de Winkel en via het Balloërveld en de Zuidlaarderweg terug naar het station. Je moet een goede kaart hebben, maar dan kan je de wandeling zo kopiëren. Het was jammer dat het al vrij snel ging regenen, maar dat mocht de pret niet drukken. Capuchon op, poncho om en we liepen verder. De schaapskudde liep ook buiten, dat was wel fijn. En het heeft wel wat om door de modder te stappen, al is het herfst. Je waant je even weer in de middeleeuwen, op weg naar de volgende herberg of klooster.

We vonden gelukkig ook een gele trilzwam en zagen verschillende vogels. Elk seizoen heeft wat, en met kale bomen (nou ja kaal zijn ze nog niet, er hangt nog veel blad aan) en weinig begroeiing zie je de vogels beter. Ik zou nog wel eens een cursus vogelgeluiden herkennen willen. Voorlopig moeten we het doen met de cursus stenen herkennen. Ook erg leuk, weet ik eindelijk eens hoe ik het moet noemen. Want ik vind stenen mooi, ik raap ze vaak genoeg op. Ik zal mijn kennis hier wel spuien, kan ik meteen mooi huiswerk maken. En determineren wat ik vind tijdens onze wandelingen.

We hebben trouwens (min of meer) besloten om 2 euro in een potje te doen voor elke wandeling dat we netjes zelf koffie of thee meenemen en niet ergens koffie halen. Dan kunnen we mooi die stormvrije paraplu bij elkaar sparen. Met het voordeel van rentepunten is dat helemaal snel gespaard en doen we ook nog eens wat met die punten.

Amandelcake en Sint Maarten

Vanmiddag heb ik een amandelcake gebakken. Hij is erg mooi en erg lekker geworden, al zeg ik het zelf. Als hele cake is het wel een caloriebom, maar per plakje valt het erg mee. Je kunt ook nog wat variëren; suiker of zoetstof helemaal boter of half zonnebloemolie etc. Het eindresultaat is erg smakelijk en ik vind de cake ook erg mooi geworden.

En als het donker wordt komen hier de kinderen voor Sint Maarten langs de deur. Het was niet zo druk dit jaar, daar was het te nat voor. En het was ook niet 1 aanloop, maar af en toe wat kinderen. Gevolg is dat er nog een grote bak met minimars, minibounty en minisnickers staat. Heb ik een keer mini's (normaal fruitella of mentos of zo) gaan ze niet op. Wel zijn er ook 3 mandarijnen de deur uit gegaan, leuk dat kinderen dat dan toch kiezen. Maar goed, nu maar bedenken wat we met het snoep gaan doen. Gelukkig is het nog wel even houdbaar.

Amandelcake

Ingrediënten:
150 gram gemalen amandelen
75 gram bloem
2 theelepels bakpoeder (met kop)
200 gram roomkaas
100 gram roomboter of 50 gram boter en 50 gram zonnebloemolie.
4 grote of 5 kleine eieren (240 gram totaal)
200 gram suiker of 13 gram zoetstof
een buisje vanille-essence (of 1 theel.)
1 theel. citroensap en zout
Bereiden:
Verwarm de oven voor op 180°C. Zorg dat de boter en de roomkaas op kamertemperatuur zijn. Roer alles met de mixer door elkaar. Vet een tulband of grote cakevorm in met boter. Strooi eventueel wat amandelen op de bodem van de vorm. Vul de vorm met de cakemix en laat het gaar worden in ongeveer 45 minuten. Net als met een gewone cake even prikken met een satéstokje of breinaald en eventueel nog wat langer garen. De bovenkant van de cake blijft lichter dan waar het de vorm raakt en de kleur van de binnenkant is niet zo geel. Maar de smaak is prima.

Handtekening

Op een Franse animatiesite vond ik een nieuwe handtekening die ik onder berichtjes kan plaatsen. Ik vond m wel passen.

Op vakantie

Er zit een patroon in. November is bepaald niet mijn favoriete maand. Qua weer in Nederland, qua korte dagen, qua kou. Doe mij maar zomer. Maar goed, november is er natuurlijk wel elk jaar. En er zitten nog blaadjes aan de bomen, de zon schijnt nog af en toe waterig. Het kan erger. Maar het bevordert wel altijd mijn dromen over een ander klimaat. En dus ga ik dan op zoek naar vakanties. En ik heb ontdekt dat ik dat elke november doe, al zolang ik blog in ieder geval. En juist omdat ik dat ontdekt heb zoek ik op dit moment niet verder. Maar wedje met mezelf; voor 2010 hebben wij een zomervakantie geboekt.

Deze zondag is overigens prima begonnen. Een mooie wandeling door een natuurgebied, bloeiend bekertjesmos gezien. Voor de regen weer binnen, en met de katten buiten gespeeld. De katten, want het zijn er nu gewoon twee. Klinkt wel heel goed. De zaterdag was ook leuk, met een feestje waar we wol gevilt hebben. Niet dat dat onversneden alleen maar leuk is; wol stinkt een uur in de wind. Maar het was een erg geslaagde bijeenkomst. Het schaap ruikt overigens net als de wol, dat hebben we vanmorgen nog maar weer eens gezien en geroken. We liepen eerst langs de schaapskudde, en later nog eens door de kudde heen. Nou ja, bijna, de kudde had voorrang.
Ik heb maar 1 foto gemaakt, want het was te mistig en somber voor mooie overzichtfoto’s. Het enige wat ik op de foto heb gezet was bekertjesmos, mooi helderrood bloeiend. En dat deed het ook, maar het blijkt toch nog anders te zitten. Het heet rode heidelucifer en het blijkt een korstmos of paddestoel te zijn. Na de wandeling stond er een kraampje met lekkers bij de schaapskooi en we hebben lekker een kop soep genomen. Heerlijk met verse groente en linzen, past nog in ons dieet ook. Het was wel even moeilijk om nee te zeggen tegen de worteltaart, appelkaneelcake, warme chocolademelk en slagroom. Maar het was niet onmogelijk.

We waren nog ruim voor de regen begon weer thuis, ik heb zelfs de winterviolen nog in de grond gezet. Die hebben we gisteren nog even gehaald voor de bak achter het huis. Ze staan al weken leuk te bloeien in de voortuin, het geeft gelukkig nog wat kleur aan een verder toch vrij saaie wintertuin. En nu dus in de driehoeksbak en de hangende bak daarboven. Met lekker veel geel en oranje, warme kleuren dus. Ik vind een bak met 1 kleur mooi hoor, maar in de winter fleurt juist dit me zo op.

En nu heb ik het koud, ril soms en heb het dan weer warm. Ik heb spierpijn en keelpijn en ik zit voortdurend te gapen. Johan heeft gelukkig gekookt, heerlijke bloemkool. Dat lukte me niet meer, daarvoor voel ik me te ziek. Ik hoop dat het geen echte griep wordt, maar je houdt het toch niet tegen als het dat wel is. Hopelijk ben ik morgen beter. Nog even tv kijken, eten voor morgen naar het werk klaarmaken en dan mijn bed in. Met elektrische deken.

Alleen

Het is zondag, het is prachtig weer, maar ik zit binnen. Bleh. Normaal gesproken wandelen we veel op zondag, zeker in de herfst als er paddenstoelen staan. Maar nu kon dat vandaag niet, Johan is elders op bezoek. Wel goed hoor en fijn dat het zo'n mooie dag is. Gelukkig hebben we gisteren al gewandeld en hebben we toch wel bijzondere paddestoelen gezien. Een waslakzwam en boompuisten bijvoorbeeld. Het regende af en toe wel, maar we konden wel aardig droog door het bos lopen. En Johan had de paraplu mee. Daarna zijn we naar de welkoop gereden om een kattenmand, halsbandje en speelgoedje te kopen.

We zijn erin getuind, hele mooie blauwgroene ogen, een heel lief karakter en geen eigenaar die goed voor hem zorgt. Dus Tari heeft nu een huisgenootje, dat de naam Yoda heeft gekregen. We wachten nog even af of de buurman van wie we vermoeden dat die de eigenaar is (of in ieder geval de eigenaar van de moederpoes) nog weer thuiskomt. Maar tot die tijd is Yoda gewoon bij ons, krijgt voer van ons en poept op de bak van Tari. Hij moet ook nodig naar de dierenarts voor prikjes, een wurmenkuurtje en waarschijnlijk ook al een castratie. Maar dat kan desnoods nog wel even een weekje wachten. Tari moet toch eind van de maand, dan kan hij meteen mee.

Een chip vinden we ook nog wat te voorbarig, we moeten nog afwachten hoe het gaat als hij wat groter wordt. Als het dan niet meer kan met Tari is hij nog makkelijk herplaatsbaar. Maar voorlopig hebben we dus in ieder geval 2 poezen in huis. Nu nog hopen dat we ooit horen wat er met zijn broertje en zusje gebeurd is, want die zijn verdwenen. Hopelijk hebben die net zo'n lekker warm plekje in de vensterbank als deze boender.

De tijd is voorbij gevlogen, het is al herfstvakantie geweest. Hoog tijd dus om contact op te nemen met verhuisde vriendin (en misschien nog wat helpen?) en om weer te sollicidingesen. In ieder geval voor vrijwilligerswerk, lekker een paar uur per week wat anders aan mijn hoofd. Ik hik er wel tegen aan, maar het kan nu wel weer. Ik merk dat ik sterker word en dat ik wel weer wil werken. We zijn geen nachtje weggeweest, omdat we eind december gaan. Lekker 3 dagen naar Sauerland, inclusief kerstmarkten. Maar we zijn wel 2 daagjes net de grens over geweest. Langs hunebedden, langs stadjes (2 waren echt onbevredigend qua binnenstad en winkelen, vandaar de extra dag) en langs mooie bossen. En via de supermarkt natuurlijk, we houden nu eenmaal van eten wat daar wel en hier niet te koop is. Maar nu weer op naar het normale leven. En naar het herfstfeestje volgende week zaterdag. Daar heb ik echt zin in!